dinsdag 15 december 2015

Operatie gedoneerde planten

Soms moet een mens gewoon eens een zot idee lanceren en zien hoe dat dat gaat.
Dit najaar werd onze tuin volledig heraangelegd wegens nogal ongelijk en wateroverlast. We maakten van de gelegenheid gebruik om ons terras wat te vergroten en de vijver dicht te smijten en plots was er nog ruimte voor een kruiden/bloementuin. Wat verder in de tuin liet ik met onze oude kasseien een moestuin in 3 vakken aanleggen, ik ging dat ooit zelf doen, maar kijk, nu zijn we tenminste zeker dat er volgend jaar tuingroenten op het menu kunnen staan.

Voorlopig ligt dat alles er nogal triestig bij, volledig overwoekerd door onkruid eigenlijk want er werd nog niets concreet gepland. Het wordt winter, dan mag dat.

Tot ik plots 2 weken geleden een oude tijmstruik cadeau kreeg van iemand die hem uitdeed en niet meer moest hebben.
En toen kwam dus mijn zot idee.
Wat als ik nu eens probeer om (stukjes) planten/struiken/kruiden te verzamelen die allemaal van vrienden en familie komen?
Veel leuker toch dan gewoon naar de winkel te stappen en een plant te kopen.

Ik ga dus proberen om in het voorjaar bij zoveel mogelijk vrienden en familie om scheutjes en takjes te zeuren. En dan hopen dat ik ze correct kan verplanten en in leven kan houden.
De laurier van mijn schoonouders, de tijm van Nonkel Jos, de munt van de buurvrouw. Een stekje van de pannekoekenplant van een collega,... Heerlijk lijkt me dat!

Moest u zich geroepen voelen om mij een stuk van uw plant te doneren, geef gerust een gil in de comments!

woensdag 2 december 2015

Grootouders, gezag en mijn kind.

Na de druktepost is er nu ook de grootoudersverwenpost.

Hoe doe je dat eigenlijk, omgaan met grootouders die heel de tijd alles aan hun eerste kleinkind toegeven en zo jouw gezag constant ondermijnen?

Wanneer ik er niet ben, doen ze voor mijn part wat ze willen, ik weet het niet en wil het ook niet weten.
Maar wanneer ik er zelf bij ben en duidelijke grenzen stel die dan zomaar genegeerd worden ondanks herhaaldelijk aangeven ("Maar ocharme nu weent dat kind"), dan ben ik werkelijk het spoor bijster.

Iemand daar nog een handleiding voor liggen toevallig?