woensdag 11 juni 2014

Well hello zwangerschapsstress.

We zijn ondertussen aan week 24 toe en tot nu toe ben ik eigenlijk altijd een redelijk chill zwanger vrouwtje geweest.
20 dagen op vakantie gaan terwijl ge een kind meedraagt; no problemo, een beetje rommel in huis; moet kunnen, voorbereidingen? alle tijd nog!

Maar sinds deze week is daar verandering in aan het komen. Blijkbaar is dat normaal voor de kaap van de 6 maanden. Plots ben ik van dat chill zwanger vrouwtje aan het veranderen in een lijstjes makende, panikerende, deadline vrezende zottin.

Ik zweer het u, eindeloos respect voor al die zwangere vrouwen die mij zijn voorgegaan en die erin slagen om al die voorbereidingen voor dat kind te maken en terwijl ook nog te gaan werken, uw huishouden te doen en 's avonds nog een patatje op tafel te krijgen.
Ik heb sinds deze week echt het gevoel dat ik halftijds zou moeten gaan werken om alles in orde te krijgen tegen de komst van die baby. Dat of een mental breakdown dient zich aan.

Ineens worden de vragen en beslissingen hier naar onze oren gesmeten:

  • in welke kleur schilderen we de kinderkamer?
  • is die kinderkamer al leeg gemaakt? (Neen)
  • wat voor kamertje kopen we?
  • is er al een afspraak om de lijst te gaan leggen?
  • wat leggen we op de lijst? Wat moeten we zelf al op voorhand kopen?
  • welke paperassen moet ik op voorhand nog in orde brengen?
  • wat voor geboortekaartje willen we?
  • ontwerpen we dat zelf?
  • welke drukker nemen we?
  • wat voor doopsuiker nemen we? 
  • Welke verpakking kiezen we daarvoor? (En uiteraard is mijn voorkeur alleen in Amerika te vinden, wat had ge gedacht.)
't Kind heeft chance dat het al een naam heeft of ook dat ging nog eens in een lijstje verwerkt moten worden.

Mijn lief vertrekt ook nog eens voor een paar weken naar het buitenland voor zijn job waardoor ik de tijd letterlijk voor mijn ogen zie wegsmelten en die panikerende zottin er steeds verwilderder gaat uitzien.

Voorlopig slaag ik er gelukkig in om er nog uit te zien als een chill zwanger vrouwtje en de zottin alleen inwendig te laten freaken op to do lijstjes. 
Duimt u - vooral voor mijn lief zijn welzijn - mee dat we dat nog even zo kunnen houden?

dinsdag 3 juni 2014

Post vakantie post

Ineens was ik weg, muisstil. En dat terwijl ik Lilith had beloofd om consequenter te gaan bloggen na de babystilte.
Maar het was deze keer niet van de miserie. Het was stil wegens 20 heerlijk lange dagen vakantie.
Een (voorlopig) laatste roadtrip met twee alvorens onze vakantiedagen veranderen in dagen aan zee en overvolle autoreizen naar het Zuiden van Frankrijk. Ook niet slechts, maar toch anders.

Dus genoten wij nog efkes keihard van de vrijheid en ongedwongenheid tijdens een roadtrip Nashville - Memphis - New Orleans - Florida.

Ik pak u efkes mee in 8 beelden:











  • We bezochten het Johnny Cash museum, man toch, wat een vent die Johnny Cash. En voor wie er nog aan zou twijfelen, Nashville is een topstad!
  • We moesten heel erg lachen met de matching t-shirts van een koppel in de wachtrij van Graceland. De logistieke afspraken hieromtrent zijn niet te minimaliseren volgens mij want wanneer er des ochtends wordt beslist om de matching tees te dragen, impliceert dat dat mevrouw die dag altijd rechts van meneer moet lopen!
  • We zagen de mighty Mississippi.
  • Mijn lief at een donut mét chocolade in de Ford Mustang bij 35 graden. Ja, zotter dan dat moest het efkes niet worden die ochtend dus dat momentje hebben we maar even op foto vastgelegd.
  • Ik stond met mijn voeten in het witste zand dat ik ooit gezien had.
  • We hadden het beste zicht op Miami vanuit ons appartement in Miami Beach.
  • We pikten een baseball match mee van de Miami Marlins tegen de Phillies, maar maat, hoe lang duurt dat zeg. Zeker 4 uur hebben wij daar in dat tribunneke gezeten, maar gelukkig hadden we tegen het 3e uur eindelijk al de spelregels volledig onder de knie. Het kon erger he. Dat we het pas na 4 uur door hadden ofzo bijvoorbeeld.
  • We zagen de zon ondergaan in Key West en zagen dat het goed was geweest. Meer dan goed.

 Ahja en dat ik keibruin zie enal. Dat ook.