maandag 27 januari 2014

Klikjes voor dipjes

Ik ben een beetje aan de slappe kant de laatste dagen, dus dan wordt er al eens op internet rondgeklikt om afleiding te vinden.

4 Klikjes die mijn dipjes toch iets beter maakten:

  • Deze geniale burenruzie. Als iemand mijn zoeklicht zou komen uitvijzen, hoop ik dat hij op zijn minst even veel humor heeft.
  • The evolution of Beyoncé. Alsof Beyoncé op zichzelf al niet geniaal genoeg is, hebben de Pentatonix even een a capella sing off van haar bekendste hits gemaakt.
  • Ik wist niet dat West-Vlamingen het zo nauw namen met taal, maar deze jonge kerel alvast wel! Geniaalste stuk: "met de "e" van PEN, de middelste letter van PEN, da moe je dan steken in Bert".
  • Hannah Harto legt in de My Drunk Kitchen van deze week niet alleen uit hoe je koekjes bakt in licht beschonken toestand, maar doet ook nog eens een poging om het concept bitcoins uit te leggen. Misschien niet de beste aflevering ooit, maar sowieso mijn favoriete youtube channel!
Klik away babies!

woensdag 22 januari 2014

Gezocht: Bed om goed in te slapen


Slapen.
Ik ben daar nooit echt goed in geweest.
Als kind raakte ik heel erg moeilijk in slaap. Dat had uiteraard veel te maken met het gevoel dat ik vanalles moest missen wanneer ik om 19u moest gaan slapen en er beneden vrolijk verder TV werd gekeken, maar los daarvan kon ik gewoon niet inslapen. Niets hielp. 
Schaapjes tellen, gewoon tellen, verhaaltjes bedenken, warme melk drinken, niets, nada, noppes. 
Eyes wide shut open.
Of misschien was er toch iets. De keren dat mijn mama ontdekte dat ik om 12u 's nachts nog altijd wakker was en ze dan eventjes bij mij in bed kwam liggen, lukte het wel om binnen het kwartier in slaap te vallen.

Ik overdrijf niet wanneer ik zeg dat ik als kind/tiener op goeie dagen een uur nodig had alvorens ik de slaap kon vatten.
Serieus, beeld u in welk gezicht ik trok toen één van mijn vriendinnen beweerde dat zij nog maar na het aanraken van haar kussen al in slaap lag.

Ik denk dat ergens rond mijn twintigste er wel beterschap gekomen is in het slapen. Dat moet zo ongeveer gelijktijdig met de aankoop van mijn king size boxspring geweest zijn. The odds.
Pas op, ik val nog steeds niet in een comateuze slaap wanneer ik mijn kussen aanraak, maar ik denk dat ik toch na zo'n 20 minuutjes de slaap kan vinden. (Alvorens ge nu denkt: oh ma gowd, nog zo lang: perspectief is alles hé vrienden, zeker gezien van waar ik kom)

Maar het laatste half jaar is er een serieus kussenprobleem opgedoken en sinds een paar maanden nu ook rugklachten van mij, maar ook van het lief.
Los van het feit dat ik maar geen geschikt kussen lijk te vinden, denk ik dat we toch moeten concluderen dat mijn bed zijn beste tijd heeft gehad. (Oké, misschien heeft de kinesist die conclusie aangebracht)
8 jaar lijkt me niet overdreven - garanties beweren toch een goede nachtrust gedurende 10 jaar, niet? - maar we moeten realistisch zijn,  het is natuurlijk maar een Ikea bed.

Dus.
Mijn vraag van mij voor u: Een goed bed, wat is dat voor u? En waar moet ik zoal op letten?
Oh en mind you dat wij bijna onze verbouwingen achter de rug hebben en dat er wel geïnvesteerd zal worden in een goed bed, maar echt zot gaan we nu toch niet doen.

Mijn wallen en onderrug danken u.

maandag 13 januari 2014

Zondag #plog dag

Naar aanleiding van Lilith haar post ging ik ook een dagje aan het ploggen.
Mijn lief was daar eigenlijk nogal tegen. Hij is ervan overtuigd dat dit initiatief gestart is door een vernuft marketeer die op deze manier aan informatiegaring wil doen om zo nog gerichtere reclame te kunnen aanbieden.
Ik dacht daar even over na en besliste dan om dat gegeven te klasseren en begon vervolgens vrolijk te ploggen.


Zondagochtend 08u07 en de wekker gaat. Een behoorlijk vroeg uur voor ons aangezien wij de (kinderloze) luxe hebben om te kunnen uitslapen in het weekend.

Ik ben trouwens geen neuroot die zijn wekker op onafgeronde uren moet zetten, hij stond wel degelijk op 08u, maar de snooze deed er nog eens 7 minuten bij.



Een vettig kopke, daar kan een mens niet mee buitenkomen, dus beginnen we de dag met een douche.

We hebben vandaag afgesproken met vrienden om te gaan brunchen, meteen ook de reden van het opstaan op dat vroege uur. (Vroege uur in niet-ouders-termen, that is)


Na het douchen heb ik al eens een coupe ontploft, het vergt behoorlijk wat werk om die coupe van mij te temmen want u ziet ongetwijfeld 'ah cool, krullen', maar ik vloek vooral: 'k*tknopen' en 'ga weg frisé'!

Ik moet trouwens zeggen dat die knopen wel al iets beter zijn sinds ik de Tangle Teezer heb gekocht die Latanie aanraadde.
Nu alleen nog een goeie anti-klit spray vinden en we zijn op weg naar pijnloze ochtenden tijdens het borstelen.


Outfit of the day was een groen rokje van mis-en-plis (dat weliswaar tot op de knie komt want op die foto lijk ik een enkellange rok aan te hebben, perspectief is alles jongens) en daar moesten dus schoenen bij gepast worden.

Ik heb effectief al de schoenen aangehad die je daar ziet staan om dan uiteindelijk voor de enkellaarsjes te kiezen (3e paar van rechts).

Bij het naar buiten gaan zagen we dat ons bos er weer prachtig bij lag want de vorst had zijn werk gedaan.

Voor het instappen dus snel nog even een fotootje maken! En ja hoor, mijn lief en ik staan dan mooi naast elkaar met onze iphone te prutsen.



Van 10u30 tot 15u brachten we de zondag eigenlijk door aan tafel, het ene bord na het andere aansleurend.
Pistolets, meloen met parma, eitjes, spek, koffiekoek, pasta, koude aardappeltjes, tomaat garnaal, gevulde eitjes, zalm, soep, oesters, wildragout, kroketjes, currygroentjes,…

Brunch is fantastisch, maar toch eigenlijk ook gewoon synoniem voor teveel eten. Iedere keer denk ik 'ik ga mijn niet overeten', maar dat lukt NOOIT!

Ik eindigde met een "gezond" dessert: fruitsla en een lepeltje rijstpap. Oh, en kokosmousse, dat ook ja.
En ja, misschien ben ik nadien ook nog een klein stukje tiramisu gaan halen, maar ik bevestig niets.


Bij thuiskomst ging ik mij even omkleden om wat comfortabeler in huis te kunnen rondlopen.

Mijn broeksknoop stond niet open als u zich dat zou afvragen.

Er was er eentje blij om ons te zien, al had hij zich waarschijnlijk prima vermaakt op zijn favoriet kartonneke.
Katten en kartonnekes, het is me wat.

Een mandje, een zetel, een dekentje, een stoel, maar neen hoor, Pixelmans ligt het liefst op een kartonnen klasseerdoos.
Zeer bevorderlijk voor de designsfeer in uw huis ook, zo'n wit karton op de hoek van uw tafel.


Maar die Pixel, dat is wel een cutie, zeg nu zelf.
*Crazy cat lady speaking*


De baby (het lief he) wou nog naar het Belgisch Kampioenschap Veldrijden kijken, dus ik zette mij erbij - kwestie van de gezelligheid te bewaren - met een boek.

Vele hemels boven de zevende werd die avond meteen uitgelezen, dat betekende dat ik het boek in 2 leesdagen uit had.
Behoorlijk lang geleden dat dat me nog eens gelukt was.


Over het avondmaal had ik misschien iets beter kunnen nadenken op voorhand.

Er was steak, rösti's en groenten.
Misschien was het toch aangenamer voor mijn lichaam geweest als er minder calorierijk eten op het menu had gestaan na zo'n dagje brunchen.

Maar kijkt. Yolo enal.



Tijdens In Vlaamse Velden deed ik wel flink wat beenoefeningen.
Aangezien wij binnenkort gaan skiën en ik daar weinig of geen ervaring mee heb, raadde Nico mij aan om al te beginnen met oefeningen om mijn quadriceps aan te sterken. Kwestie van wat te kunnen anticiperen op verzuring en pijnlijke knieën.

Er zijn leukere dingen om 's avonds in uwe zetel te doen, maar kijk, I ain't no quitter.

Trouwens, die moodlight achter onze tv staat op oranje, niet op roze. Wegens lichtere filter ging daar iets mis in de fotobewerking. Kwestie dat u niet zou denken dat wij in een cabardoucheke wonen.



Zondag #plog dag eindigde met aflevering 9 van The Bridge II.
Nog één aflevering te gaan en 't is gedaan, ik word daar wat triest van.

Maar wel een zot goede reeks alweer. Konden ze zulke scenariokwaliteit ook maar eens in Vlaanderen fabriceren…








Eh voila, the end van geen abnormaal zotte zondag.

donderdag 9 januari 2014

In 2013 nog ongezien, maar een eerste keer in 2014!

Er zijn er die het doen met een gratitude lijstje, of met #365daysoflittlehappiness, er zijn er met bucketlists of met gewone simpele to do's.
Lijstjes doen het altijd goed, zeker zo rond de jaarwisseling.
Ook ik ben al massa's lijstjes gestart om ze dan zo ergens halverwege in de vergetelheid of de tijdlozeput te laten belanden, of er gewoon mee gestopt omdat ik een aantal vooropgestelde doelen niet bleek te halen en ik dan maar besliste om het hele zootje meteen de vuilbak in te kieperen. (Temper tantrums? Me?)

Maar omdat lijstjes maken voor eeuwig en altijd voor rust zal zorgen in mijn licht autistisch hoofd, ben ik toch van plan om er een nieuw te starten.
Geen doelen of verplichte momenten om stil te staan deze keer, niets moet, alles mag en dat vooral wanneer het past en er tijd voor is, er is slechts 1 voorwaarde: In 2013 nog ongezien, maar een eerste keer in 2014!

De bedoeling is dus om stil te staan bij alle dingen die ik in 2014 voor de eerste keer deed.
Dat zullen zeker geen grote verrassingen zijn, maar ik hou er wel van om op deze manier stil te staan bij kleine dingen die misschien voordien niet vanzelfsprekend waren en tegelijk ook wel.

En omdat we nu toch al een week ver zijn in 2014, geven we maar meteen een update mee!

In 2013 nog ongezien, maar een eerste keer in 2014:
... pesto in een pasta gedraaid
Het klinkt ongelooflijk vreemd aangezien ik toch al zo'n 10 jaar kookervaring met mij meedraag, maar ik had nog nooit met pesto gekookt. De simpelheid! What have I missed all these years!

... vis gestoomd
Een paar kerstfeestjes geleden kreeg ik van mijn schoonouders de Tupperwear SmartSteamer. Ik ben al redelijk lang enthousiast over dat spel, maar ik had er nog nooit vis in gestoomd. Ik ben nogal een kluns wat betreft vis bakken - met uitzondering van de gepaneerde varianten - omdat ik altijd eindig met een pan vol brokken in plaats van een herkenbaar stukje vis. Maar met die steamer ging dat dus belachelijk vlot en dat op slechts 10 min. Again: What have I missed all these years!

Het mag duidelijk zijn dat de trend voorlopig nogal keukengericht is, maar ik had u gewaarschuwd dat het geen grote verrassingen zouden zijn.

Ik ben in ieder geval zeer benieuwd naar wat er nog allemaal zal bijkomen dit jaar!

woensdag 8 januari 2014

Een boek lezen is het nieuwe Facebook

Voornemens en nieuwjaarsresoluties, ik ben daar niet zo aan.
Hoofdzakelijk omdat ik wil voorkomen dat ik halverwege het jaar moet beseffen dat er niets van mijn plannen in huis is gekomen, maar ook omdat mijn lief ooit zei: "Je moet niet zeggen, maar doen". Clevere kerel, u merkt het.

En zo kwam het dat ik hem deze
week ineens kon zeggen dat ik al een paar dagen rookvrij was.
Niets voornemen of "ik denk dat ik ga…". Gewoon ineens doen, klaar.
En blijkt het dan toch niet te lukken, is er ook geen pot gebroken. (U merkt dat ik hier dan toch een voorzichtig safety'tje inbouw)

Maar als er één ding is waarvan ik wel wil uitspreken dat ik het echt wil proberen, dan is het meer boeken lezen dit jaar.
Ik mag dan één van de drukste jaren uit mijn leven achter de rug hebben, de 4 boeken die ik gelezen heb, zijn wel steeds een rustpunt geweest.
Omdat het altijd een beetje uitkijken is naar het vervolg, maar vooral omdat je alleen maar met de letters op het papier bezig bent en andere impulsen plots vervagen.

Minder face en meer boek, wat denkt ge daarvan?
Of hoe de (sociale) media mij terug richting papieren boek dreef.
Trouwens, om mezelf een duwtje in de goede richting te geven, heb ik een goodreads account aangemaakt. Het is nog niet volledig, maar work in progress!
Jullie nog leestips aldaar of alhier in de comments?



dinsdag 7 januari 2014

Ruwbouw vs Thuisbouw

4 februari 2013.
Dat is de eerste afspraak met onze architect die ik kan terugvinden in mijn agenda.
In mijn hoofd leek het veel minder lang geleden, maar het staat er, zwart op wit: 4 februari 2013 - afspraak architect.

6 januari 2014.
Ik stond een half uur in onze keuken naar het gloednieuwe raam te kijken.
Het is ruw, het tocht en er is nog geen bepleistering - alhoewel ik tegenwoordig op de meest onverwachte plaatsen afgebrokkelde stukken bepleistering terugvind.
Maar ik stond dus naar het nieuwe raam te kijken en ik hield ervan.

Ondanks alle werken die sinds 4 februari 2013 uitgetekend, in gang gezet en afgewerkt zijn, was het het onafgewerkte raam van gisteren dat mij echt gelukkig maakte.

Het was al een thuis, maar het wordt nog beter, ik voel het.