woensdag 28 april 2010

Ik word genegeerd door Nutella, echtig!

Vanmorgen op een kruispunt in Aarschot:

Fielosophie stond wegens rood licht aan te schuiven op het linkervak met zo’n 5 auto’s voor en 6 naast zich.
Plots springen twee gasten rond de auto’s om gratis Nutella stuff door de raampjes te duwen.
Eén van hen springt voor mijn auto om dan plots toch zijn gratis Nutella stuff aan de chauffeur naast mij te geven in plaats van aan mij.
En toen sprong het rood licht op groen en maakten de gasten dat ze snel weer op het voetpad stonden.

Hallo? Ik had dus wel al mijn raamke open gedaan enal he!

maandag 26 april 2010

Crashtest dummie

Zaterdagochtend was ik al vroeg wakker want ik had een drukke dag voor de boeg. Een zonnebril op sterkte gaan kopen, naar de kapper, ziekenhuisbezoek aan de omi en naar de Carrefour om de ingrediënten voor een heerlijk zomers slaatje te kopen. Als er nog tijd was zou ik misschien ook nog even langs Wijnegem Shopping rijden, zo efkes binnenspringen, u kent dat wel.

Fase 1, een tweede poging voor een zonnebril op sterkte, verliep vlotjes. Al had ik maar te kiezen uit één model (gelukkig wel in 3 kleuren…) gezien mijn kleine hoofd en korte pupilafstand voor menig brilprobleem zorgt.
Stage 2 was een bezoek aan mijn grootmoeder die nu al 4 weken in het ziekenhuis ligt. Omdat ik belachelijk veel gewerkt had de week ervoor, was ik er bijna niet geraakt en ik had me dan ook voorgenomen om een paar uurtjes bij haar te blijven. Ik zou dan nog genoeg tijd hebben om de rest van mijn lijstje af te werken, vroeg opstaan heeft zo zijn voordelen voor de dagindeling ziet u.

Helaas liep het daar ergens onderweg mis. Een ongeduldige chauffeur achter een tegenligger besliste plots om in een bocht voorbij te gaan steken. Gezien het concept bocht er al wel eens durft voor te zorgen dat de zichtbaarheid beperkt blijft, had hij mij dan ook niet gezien.
Wanneer je een tegenligger op jouw rijvak ziet naderen op zo’n 20 meter dan moet je snel beslissen. Ik voelde er nogal weinig voor om frontaal te gaan knallen en trok mijn stuur dan ook naar rechts. Alleen lagen er van die grote witte betonkoppen tussen het fietspad en de rijbaan, die factor was ik helaas vergeten in te calculeren. En aldus ging ik over drie, vier van die betonnen beesten, de andere chauffeur pleegde vluchtmisdrijf en ik stond met een geklapte band en compleet kapotte velg op het fietspad.

Uiteindelijk is de papa moeten komen om de band te verwisselen. Ik ben mij zelden zo bewust geweest van mijn vrouwelijke hulpeloosheid. Anyway, ik heb goed opgelet en in ’t vervolg zal u mij bij een platte band hem zelf zien vervangen.
Een bezoekje aan een bevriend garagist van de papa leerde ons ook dat niet alleen mijn band en velg compleet naar de zak was, maar ook nog eens de “schaar” van mijn ophanging. Later vertelde Soek mij dat mijn linkerachterlichten het ook laten afweten.

Een hoop kosten tot gevolg en dat vlak nadat ik mijn hele belastingsteruggave al gespendeerd had aan een dure zonnebril.

Kosten die ik niet op een ander kan verhalen, mijn dagplanning compleet in de war en gewoon slechte timing.
Dan staat een mens al eens vroeg op, dan heb je zo’n dag. In ’t vervolg blijf ik liggen tot 11u, doe ik alleen nog internetaankopen en bezorg ik de omi een laptop met webcam en skype!

donderdag 22 april 2010

Citaatjesmaker

In onze vaste rubriek Citaatjesmaker, scoort Mijn Restaurant wekelijks hoge punten.
Het lijkt zelfs alsof ze iedere week opnieuw ons willen verblijden met heerlijke taalspielerei.

De aandachtige kijker onder u moet vast en zeker gemerkt hebben dat het thema van deze week duidelijk "restaurantmetaforen" was.

Zo hoorden we in Genk: "Zodat we straks niet in de jus zitten" en ook in Nieuwpoort ging men daar vlotjes mee akkoord want daar had men effectief al een "ik zit zwaar in de jus"-momentje.

Maar ook "Niet bij de potten blijven staan" en "peper op zijn poep smeren" zijn pareltjes van citaten.

Eh voila, tot daar deze mooie uitspraken. Ik zou immers niet willen dat u hier wortel zou schieten.

vrijdag 16 april 2010

Find Fielosophie - Feest Van De Folk

Ik wil u allen graag uitnodigen om zaterdag van het heerlijke weer en de sfeer in Leuven te komen genieten. Er zal namelijk een heerlijke folkgolf over Leuven stromen dit weekend.

Muziekmozaïek vzw organiseert zaterdag 17 april de kick off van de 9e editie van “Feest van de Folk”. Twee weken lang zal Vlaanderen en Brussel overspoelt worden door tientallen folkactiviteiten.
En ik, ik zal zaterdag even helpen met alles in goede banen te leiden. Of door de goede banen beter gezegd, want er zullen heel wat muzikale acts doorheen te straten van Leuven weerklinken.

Dus,als u zaterdag nog geen plannen zou hebben en u wil een shopke combineren met wat heerlijk in het zonnetje zitten en genieten van een leuke sfeer, dan is Feest van de Folk in Leuven the place to be.
En wie weet spot u ondergetekende wel. Naar alle waarschijnlijkheid met fluo hesje, dus ik hou mijn positie liever angstvallig geheim!

maandag 12 april 2010

Het belang van duidelijke communicatie

Communicatie dat is belangrijk. Goede en duidelijk communicatie moet eveneens naar waarde worden geschat, dat mocht ik vorige week ervaren.
Ik moest een paspoort gaan ophalen bij de Turkse ambassade in Wilrijk. Schone wijk, rustige buurt, statig gebouw. Een veel aangenamer gevoel dan aan de Russische ambassade in Brussel alwaar een grommende Rus af en toe de deur opensmijt en de 15 wachtenden met z’n allen op de deur vliegen om binnen te mogen. Geen systeem aldaar. Juist een A4’tje op de deur met een Russische tekst. Hard roepen en hoog springen is daar de beste optie. Dat die Russische deuropener immuun is voor lief of zielig kijken werd me duidelijk toen ik daar een keer anderhalf uur buiten heb staan wachten.
 
Maar goed, de Turkse ambassade dus. De ijzeren poort van het hek rond de tuin stond open en dus wandelde ik met onze stagiaire richting witte voordeur. We waren allebei op zoek naar de bel, maar een screening van enkele seconde leverde niets op. Tot we het A4’tje op de voordeur zagen alwaar stond te lezen: “Opgepast, houdt afstand. U kan geraakt worden”.
 
De stagiaire en ik keken onmiddellijk naar elkaar en dachten blijkbaar hetzelfde want op een seconde tijd stonden we alweer aan de ijzeren poort buiten het domeintje. Huh? Dat kan toch niet? U kan geraakt worden? Zitten hier dan snipers of mannen met geweren die door het raam op onschuldige meisjes schieten als ze te dicht bij de witte voordeur komen? Hm, waarom zou de Turkse ambassade dat nodig hebben?
 
We voelden ons niet op ons gemak, maar spotten toen de bel die aan het ijzeren hek stond. Na het bellen gebeurde er in eerste instantie niets.
Tot anderhalve minuut later de grote witte deur automatisch en geheel onverwacht open zwaaide, naar buiten toe. Naar buiten toe, wat dus gevaarlijk is als je te dichtbij zou staan en de deur je zou kunnen raken. De deur zou je kunnen raken, alrighty. Niks snipers of mannen met geweren achter het raam, maar een naar buiten openzwaaiende deur.
 
Redelijk idioot geïnterpreteerd van ons, I know. Maar toch. Naar mijn bescheiden mening mochten ze die boodschap toch net iets duidelijk communiceren en ergens het woordje “deur” integreren. ’t Is maar een suggestie hé jongens van de Turkse ambassade, kwestie dat andere naïeve vrouwelijke bezoeksters niet de schrik van hun leven pakken.

zaterdag 10 april 2010

Bea Vandermaat and the Machine

Ik kan er echt niets aan doen, maar iedere keer dat ik die nieuwe van Florence and the Machine hoor, moet ik aan Bea Vandermaat denken.


Om één of andere reden vind ik dat die beide stemmen heel erg op elkaar lijken. En dat terwijl ik helemaal niet thuis ben in het oeuvre van Bea. Het heerlijke "I lie and I cheat" niet meegerekend dan.

Misschien is het gewoon een vreemde knetter in mijn hoofd, dus misschien moet u het zelf eens ervaren. Klikken maar en vergelijk! Hoort u dat nu ook or is it just me?


Dog Days Are Over - Florence and the Machine by Fielosophie



I Lie And I Cheat - Won Ton Ton by Fielosophie


dinsdag 6 april 2010

Ontdek de nieuwe bosbewoner

U heeft langer dan een weekend moeten wachten, maar wijst allen met uw vinger richting iMovie daarvoor.

Er is dus een nieuwe bewoner in de bos, maar een oude bekende voor de trouwe lezer.

Kijkt allen en lacht.

Mystery guest from Fielosophie on Vimeo.

Citaatjesmaker

Hoera, Mijn Restaurant deed het weer!
We werden door het koppel uit Mechelen getrakteerd op de klassieker: "Dat gaat alle petjes ten onder".
Moeha, daar word ik nu werkelijk waar gelukkig van zie.

Ik begrijp de logica hoor, normaliter bevinden dingen zich onder het petje. Boven het petje heb ik alleen nog maar van die idiote helicoptervleugeltjes gezien.
Petje af, petje te boven, petje naar smijten, met de pet niet bij, huilen met de pet op, er zijn dan ook zoveel mogelijkheden he meneer.

zaterdag 3 april 2010

Wat is jouw keuze?

Gisteren kwam ik in de meest onverwachte, onterechte, onwezenlijke en oneerlijke situatie ooit terecht. Ik weiger in detail te gaan omdat er al te veel tranen, woorden en hartzeer aan verspeeld is.
Maar wat ik gisteren geleerd heb uit die situatie is dat ik nu - nog meer dan ooit - sterk geloof in het feit dat iemand zijn verleden niet kan veranderen. Maar ik geloof wel dat je met elke vezel in je lichaam je toekomst kan veranderen.

Een mens heeft altijd een keuze. Altijd.

Mijn jeugd was niet altijd rozengeur en maneschijn. Waarschijnlijk was de jeugd van vele anderen dat ook niet.
Maar ik heb gezworen, vanaf het ogenblik dat ik ten volle besefte in wat voor situatie ik zat, dat ik koste wat kost iets van mijn leven wou maken.
Dat ik zou vechten om iemand te worden met dromen, met ideeën, met waarden en inzicht. Prestige was nooit een drijfveer. Zelfontplooiing en leven met gevoel des te meer.

Ik heb geweigerd om te vervallen in een constant zelfbeklag en een slachtoffer-rol. Want die keuze had en heb ik. Op elk moment, bij elke keuze, in iedere ontmoeting.
Ik kies om sterker te worden door te groeien en te ervaren. Ik weiger om mij sterker te voelen door anderen laf in hun zwakheid te raken.

Het is mij nu pijnlijk duidelijk dat er mensen zijn die de andere keuze gemaakt hebben. Die zelf gekozen hebben om ongelukkig te blijven. Die de groene overkant denken te bereiken door met modder te gaan gooien.

Ik breng hier een hard statement en een duidelijke persoonlijke visie. Het is zeker niet de bedoeling om hiermee iemand te kwetsen. Maar wees je alsjeblief ten allen tijde bewust van JOU keuze.
Leven overkomt je inderdaad en je hebt honderdduizend dingen niet in de hand. Maar wees je bewust van de dingen die je wel in de hand hebt. De keuzes die je hebt, de manier waarop je met mensen omgaat, welke positie je inneemt in niet alleen jouw leven, maar ook en vooral dat van een ander.
Want op sommige momenten stopt je wereld onverwacht met draaien en dan kan je alleen maar hopen dat er mensen zijn die je opvangen vooraleer je valt.

vrijdag 2 april 2010

Mystery guest

Er is sinds deze week een nieuwe bosbewoner. De trouwe lezer zal ontdekken dat het eigenlijk een oude bekende is, maar nieuw in de bos.
Hij is terug van even op logies geweest en was wat van slag in het begin, maar heeft het ondertussen alweer helemaal naar zijn zin.
Wie of wat? Stay tuned for the weekend!

donderdag 1 april 2010

Raadpleeg nu mijn agenda in de krant

Vanmorgen ben ik tot een grappige vaststelling gekomen.
Een vriendin smste mij met de vraag om komende week af te spreken. Op zich geen raar gegeven zal u denken.
Ware het niet dat zij dit smste naar aanleiding van een artikel dat zij net in de krant had gelezen. Het artikel ging over de Tomtesterom-ploeg die vandaag richting Marathon de Sable vertrekt, waarop zij dan weer kon afleiden dat ik het een weekje zonder Soek moet stellen.
 
Het is toch al ver gekomen wanneer mensen mijn agenda kunnen inschatten door het lezen van de krant.
Maar wel grappig, dat wel.