vrijdag 28 augustus 2009

Day 4 – Ljubljana

Op dag 4 werd er een kleine uitstap richting hoofdstad van Slovenië gemaakt. De stad voelt even groot aan als Brugge, Leuven of Lier en heeft wederom een leuk sfeertje te bieden.
Oude huisjes in pastelkleuren, leuke terrasjes, kleine winkelstraatjes,...
In één van de zijstraatjes vonden we een heerlijke sushibar en na het zien van een ijsjeskraam op elke straathoek, compenseerden we de calorieën. In mijn hoofd dan toch.
Na een vijftal uur heb je de stad wel gezien, zo gaat dat nu eenmaal met een stad als Brugge, Leuven of Lier.

En u dacht waarschijnlijk, kijk eens aan een dag waarin ondergetekende niet naar adem heeft moeten happen. Toch niet. Ik bespaar u de details, maar het had iets te maken met een oud kasteel, kasseien en een veel te hoog stijgingspercentage.

Overall: Ljubljana is leuk, maar naar mijn bescheiden mening niet voor een citytrip van 3 dagen.

donderdag 27 augustus 2009

Day 3 – Bled

Dag 3 was een stationair verken-Bled-dagje. Bled is een erg feeëriek stadje rond een bergmeer en we konden dan ook niet anders dan fietsen huren om zo de toer rond het meer te maken.
Op een half uurtje ben je rond (de fietsenverhuurster lachte mij zowaar uit toen ik haar vroeg om fietsen voor een halve dag te huren omdat we rond het meer gingen fietsen), maar er is zoveel moois te zien dat we met onze camera’s er heel wat langer over gedaan hebben.

Soek wou persé de rodelbaan uitproberen, ik daarentegen was vooral bezig met doemsenario’s bedenken en het negeren van visioenen van uit de rodel gekatapulteerde kinderen. Tijdens het fietstochtje bergop maakte mijn angst snel plaats voor hardnekkig happen naar adem en het onder controle proberen te krijgen van mijn veel te hoge hartslag. Damn you conditie. Een skiliftje bracht ons zo’n 400m hogerop om vervolgens tegen een 30km(?) per uur de berg weer af te rodelen. Ik vond dat eigenlijk gelijk redelijk plezant! En ik heb niet gegild.

Er werd nog gezwommen en gepicknickt en The medieval castle moest ook nog even bezocht worden. Dat zorgde wederom voor totale uitputting tijdens de klim naar boven. Mooi zicht daar en een ietwat vreemde medieval show. Of het de klim waard was? Voor mensen met een goede conditie: ja. Voor mensen met een conditie zoals die van mij iets minder.

Overall: Bled doet erg sprookjesachtig aan en is een heerlijk bergstadje, alleen jammer dat ik mijn middeleeuws kleed thuis vergeten was.

woensdag 26 augustus 2009

Day 2 – München, Oostenrijk, Slovenië

Dag 2 was een doorsteekdagje van München naar Slovenië via Oostenrijk, maar omdat het slechts een ritje van 370 km is, hadden we nog tijd om de stad München wat beter te verkennen.
Dat hield in: een nieuw VTM-programma “Op Zoek naar Teenslippers voor Soek” en de beklimming van de stadstoren. Jawel, ik was nog maar juist bekomen van mijn Sint-Romboutsbeklimming hier en mijn loopje daar of ik ging vrijwillig alweer tig veel trappen beklimmen om van op een randje bovenop een toren de stad te overschouwen. Schön.

In een toeristisch foldertje hadden we een concentratiekamp ontdekt - “KZ Gedenkstätte” in Dachau - en vooraleer we richting Slovenië zouden cruisen, maakten we hier nog een kleine tussenstop.
Ik probeerde wat met mijn fototoestel te knoeien en was onder de indruk van al dat voormalig Duits geweld. Je kan op zo’n plek natuurlijk uren rondlopen, maar zoals gezegd, moest er ook nog even 370 km afgelegd worden.


Over Oostenrijk kan ik niet meer vertellen dan schone bergen. Ik hou het daar dan ook bij.
Een lange tunnel door een bergpas bleek de grensovergang tussen Oostenrijk en Slovenië te zijn. Welke simpele ziel heeft er nu ooit gedacht: “Hm, misschien is het wel een grappig om de grens af te bakenen dwars door een bergpas. Eens zien hoe ze dat met hun grenscontrole gaan uitvissen, gnagna”. Maar goed, deze route bracht ons naar Bled en het “Best Western Hotel”, onze homebase voor drie dagen. Tof bergmeer en aangename sfeer, meer is er op dit moment nog niet ontdekt.

Overall: Daschau is de moeite om langs te rijden, Oostenrijk heeft bergen en Bled smaakt naar meer.

dinsdag 25 augustus 2009

Day 1 – München

Dag 1 van onze roadtrip begon met een ritje van zo’n 780 km tot München. Voorheen door mij alleen bekend als voormalig Jean-Marie Pfaff-gebied en de bijhorende “iets met voetbal dus”.
Zo’n 7 uur na aanvang van onze trip, leek de dag vlekkeloos te zijn verlopen. De Deutsche Polizei dacht daar alzo anders over en besloot ons op 7 km van ons hotel nog even aan de kant te parkeren. Wij en een heleboel andere dikke bakken. Heel even dacht ik nog: ‘Waarom zijn we niet met mijn nobele VW Golf gekomen in plaats van met de comfortabele Audi-boot?’
Maar goed, na een dik kwartier kwam de polizeiagent terug met onze papieren en konden we het laatste stukje van onze rit afleggen.

In “Hotel Munich Inn” hadden we de dag voordien nog een kamertje op de kop kunnen tikken voor 60 euro met ontbijt: basic én met gratis putjesgeur, maar wel goed gelegen.
We gingen nog even het oude zentrum en bijhorende terrasjes verkennen zoals het een echte globetrotter betaamt, maar werden daar verrast door een plotse regenbui.
Ik bespaar u de details, maar tegen de tijd dat we terug bij het hotel aankwamen was ik doorweekt – als in met kleren enal per ongeluk in de douche gestapt – en compleet uitgeput omdat Soek het op een loopje had gezet. Loopjes en mijn longen, dat is een moeilijke combinatie.

Overall: redelijk te doen ritje, toffe winkelstad en OK hotel.

maandag 24 augustus 2009

Peace out!

Ik trek er 2 weekjes tussenuit voor een heerlijke, langverwachte vakantie met Soek!
We ondernemen een kleine roadtrip naar Slovenië en Kroatië, looking forward to that!
Ziehier onze enige houvast, van daaruit zien we wel!

zaterdag 22 augustus 2009

A tribute to friendship

Hierbij een kleine collage van twee goede vriendinnen. Bij het zien ervan zullen ze ongetwijfeld weten wie ik bedoel!


Thanks guys!

vrijdag 21 augustus 2009

Fielosophie, de bosnimf

Omdat Boskabout zich gisteren hier afvroeg of ik toevallig iets met bomen had...

Gho, ik zou dat nu niet direct zo willen stellen...

Trekt uw Plant - Deel 5

U vroeg zich ongetwijfeld alweer af: "Jongens, hoe zit dat met die planten tegenwoordig?".
Wel wel, redelijk goed sinds hier, hier, hier en hier, thanks for asking.
De peterselie is reeds goedgekeurd op de koude patatjes tijdens een barbecue en basilicum wacht nog op een slaatje met tomaat en mozzarella.
Bieslook stelt toch wel wat teleur gezien de magere opkomst.
Maar het is vooral koriander die mij wat zorgen baart, want als u de foto linksonder even beter bestudeerd, zal u net als mij vaststellen dat dat niet is wat u zich bij koriander voorstelt.

Een kleine google image actie leerde mij dat er mogelijks wel een soort koriander redelijk lijkt op dat miezerig plantje, maar ik ben niet helemaal overtuigd.
Toch zou het mij verbazen dat er plots - zomaar uit het niets - onkruid in de pot groeit, dus moet die vreemde plant wel koriander zijn.
En dat allemaal omdat een mens op een dag denkt: laat ik eens wat kruiden planten waar ik niet veel last mee kan hebben...

dinsdag 18 augustus 2009

15 boeken in evenveel minuten!

Goedles gooide mij een stokje waar mijn adem even van stokte, want 15 boeken, dat is gelijk ni niks he gasten. Imago enzo, u kent dat wel.

“Don’t take too long to think about it. Fifteen books you’ve read that will always stick with you. First fifteen you can recall in no more than 15 minutes.”


Allé vooruit ziehier, volledig complexloos, mijn lijstje:

- De Ontembare Vrouw - Clarissa Pinkola Estes
- Notes From my Travels (Mijn Reizen) – Angelina Jolie
- De Rest is Geschiedenis – Luc De Vos
- Emotioneel Evenwicht – Roy Martina
- The Collector – John Fowles
- De Duivelsverzen – Rushdie
- Ik ben rijk en beroemd en ik heb nekpijn – Herman Brusselmans
- Nigella Express – Nigella Lawson
- Boeddhisme in alle eenvoud – Steve Hagen
- Poppenspel - Daniel Hecht
- De Aanslag – Harry Mulisch
- Zwarte Tranen – Tom Lanoye
- Eva Luna – Isabelle Alende
- Tiny - J.-L. Marlier
- De Babysittersclub - Ann M. Martin

Oké, eerlijk is eerlijk, ik kwam maar aan 13 en ben dan maar in de kinderboeken gevlogen. Maar deze hebben dan ook echt mijn jeugdjaren gedomineerd!

En hop het stokje gaat naar Janina Modaal!

donderdag 13 augustus 2009

Let's talk speculoos!

Laten we eens even 15 jaar terug gaan in de tijd.
Wat zou u antwoorden als ik vroeg waar u aan denkt bij speculaas?
Ik gok op: Sinterklaas, bij de koffie op café of de bomma die dat op haren boterham legt. Een enkeling zal zich de speculooskoekjes met chocola herinneren van dat groene gremlingetje.

Niet bijster hip lijkt mij. Tot zover speculaas anno 1994.

Forward 2009 en speculoos is helemaal hip.
Daar hebben we meer dan zeker de speculoospasta van De Bedenkers voor te bedanken. Sindsdien is het aanbod in ijs, pudding, koekjes,... alleen maar gegroeid.

Ik eet graag speculaas, maar die hele marketingmolen die op gang is gekomen, is me toch wat teveel van het goede. Heb ik nood aan een pudding met speculooskruimels? Ik dacht het niet. Goed, ik heb eigenlijk ook geen nood aan Cookie Dough van Ben & Jerry’s, maar toch zou ik het oprecht jammer vinden als deze uit de rekken zouden verdwijnen.

En ons bomma? Die legt nog steeds de oude Bastogne met een laag boter op haar boterham. Nothing beats the original, zeggen ze dan.

(speculoos/speculaas?)

dinsdag 11 augustus 2009

Le Soleil a rendez-vous

Omdat het lief eraan meegewerkt heeft, maar vooral omdat ik de titel gewoonweg het einde vind:
Bekijkt allen de selfmade documentaire "Le Soleil A Rendez-Vous" en kijk naar zij die keken en zie wat ze niet zagen omdat ze aan het kijken waren.
Kwamen zulke dingen maar eens meer op onze Belgische teevee...

Dit was Tanger...


Dat en nog veel meer natuurlijk. Maar omwille van de privacy van mijn medereizigers, is er maar plaats voor een kleine fotoselectie.
Tanger was op en top Marokko, voor zover ik dat kan zeggen als eerste bezoek aan het land, that is.

Op twee dagen heb ik slechts een fractie van Tanger kunnen ervaren, maar de Medina was - voor mij - zeker de moeite waard. Stoffig, kleurrijk en charmant met helaas een vleugje afvalgeur.
In tegenstelling tot wat de mensen mij zegden (dat is wel daar van diene film e! Past maar op!), verliep alles bijzonder vlotjes.

Dat ene moment waarop ik geld ging afhalen en de transactie verliep zoals het moest, met uitzondering van het moment waarop het geld uit het gleufje komt, niet meegerekend dan.
Gevolg: 5000 Dirham van mijn rekening en niet in mijn handen en vanmorgen een melding van incident bij BNP Paribas/Fortis gedaan. Benieuwd of ik dat geld ooit nog terug zal zien...
Geld dat eigenlijk zelfs niet voor mij bestemd was, maar ik ging afhalen omdat de kaart van het werk geweigerd werd.

Jaja, avonturen daar in Tanger hoor.
Wat me wel tegenviel was de hypocrisie van het land. Alcohol is verboden, maar buiten het centrum zitten de bars stampvol en gedurende de ganse dag zit de halve bevolking zo stoned als een konijn aan de kiff. Maar goed, daaromtrent geen verdere klachten.

Het einde van Tanger betekende voor mij ook meteen het begin van de laatste werkweek. Daarna is nog even een zwart gat wat werkvooruitzichten betreft.
Een zwart gat dat gelukkig wel een beetje wordt opgevuld met het vooruitzicht naar een Slovenië en Kroatië -vakantie binnen twee weken.

woensdag 5 augustus 2009

Losse Flarden

Druk op play, wacht 20 sec met je ogen dicht en begin dan pas te lezen...


Soms zit ik ’s avonds voor mijn deur en hou ik ervan om mijn bril af te zetten omdat de wereld er dan heel even minder scherp uitziet.
Dat en omdat de thee mijn brilglazen niet zou bedampen.

Toen ik vandaag op weg naar huis was, overviel mij het gemis om niet naar huis te kunnen bellen om te zeggen dat ik een paar dagen naar het buitenland moet voor mijn werk.
Het gemis van bezorgdheid en verdoken trots van ouders.

De laatste week ben ik te vaak alleen met mijn gedachten. Mijn hoofd kan ze niet delen met anderen omdat het de woorden niet kan vinden.

Ik probeer meer naar details te kijken, omdat onvolmaaktheden het geheel mooier maken.

Mag ik eens achter jouw masker kijken? Volgens mij is het even imperfect.

dinsdag 4 augustus 2009

Boodschap van Algemeen Nut

“It’s the smallest thing to give life”, dat was de zin die mij tijdens een reportage van KoppenXL frontaal in mijn gezicht mepte.
De zin is afkomstig van een man wiens vrouw net een levertransplantatie kreeg.
Het is zijn visie over het orgaandonor zijn.
Hij heeft zo hard gelijk die man.

Als je sterft en je organen zijn geschikt, waarom zou je dan niet willen dat je organen een ander leven kunnen redden.
En dus downloade ik meteen het formulier voor instemming van orgaandonatie, volgende week breng ik dit ingevuld naar de bevolkingsdienst en zij geven dit door aan het Rijksregister.
En dat is dat, de daad bij het woord voegen, heet dat dan.

Waarom zouden we dit niet allemaal doen?
In een tijdsgeest waarin kanker steeds meer slachtoffers eist, is er een chronisch tekort aan organen. Duizenden mensen wachten dagelijks op een verlossende telefoon.
Het moest u maar eens overkomen.

Awareness people. En een beetje onzelfzuchtigheid.

Onderstaand filmpje is zowat het enige filmpje over orgaandonatie waarnaar ik kon blijven kijken. Al de filmpjes zijn beladen van emotionele muziek en getuigenissen waar je gewoon ziek van wordt.
Misschien moet er gewoon eens het initiatief genomen worden om een flitsende, informatieve en wakkerschuddende commercial te maken.
Mijn medewerking krijgt ie in ieder geval.



En een beetje linklove voor Re-Born to be Alive vzw.

maandag 3 augustus 2009

Jumping onto the market! aka werk gezocht

Gezocht:
Creatieve, inspirerende en sociale job in de media, bij voorkeur als productie-assistente of redactrice.

In de aanbieding:
Organisatie, communicatie en een aantal jaren ervaring in de media.