zondag 4 januari 2009

Klein meisje, grote wereld


Terwijl iedereen bezig was met het wensen van het allerbeste voor het nieuwe jaar - wat ik sinds de komst van de gsm en mail trouwens serieus overschat vind - genoot ik van de kleine dingen.

Een wandeling in de winterzon, de volmaakte onvolmaaktheid van een oude eik en de oneindigheid van een nog onbebouwde horizon.

Zo'n dagen zijn dagen die je zintuigen meer energie geven dan vodka redbull en xtc op ouderjaarsnacht.

En als ik dan toch wat moet wensen voor het nieuwe jaar, laat het dan verwondering zijn.
Want voor je het weet, wandel je hem zo voorbij...


5 opmerkingen:

  1. Mijn blogpost over wensen ging eerst over "verwondering" gaan. :-D

    This is weird!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oja, en de foto's zijn echt zeer mooi! :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ach ja, het zal wel niet voor niets zijn dat in mijn Who Is Present de elfjes met tuinkabouters party crashen ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Is dat de 'Smaak van de Keyser'-boom?

    BeantwoordenVerwijderen