woensdag 30 januari 2008

Opsporing verzocht

Mijn pa en ik, zoals velen reeds weten, das een beetje een raar verhaal.
Velen kunnen niet geloven dat dit wonder aan hem ontsproten is en dat varieert dan van reacties “Amai Dirk, is da a dochter? Jawadde, da ga da hèt kunne prestere joeng!” tot “Amai u pa, das toch nen helen andere in denken en doen dan u, zijt ge zeker dat ge ni van de facteur zijt?”.
Menig brainstormuurtje over welke facteur aan mijn moeder haar deur zou kunnen gestaan hebben, is reeds gepasseerd. Zelfs een kleine vergelijkende studie, maar so far nog geen mogelijkse postbodepapa gevonden.
Daaruit zal ik dan toch maar concluderen dat mijn papa mijn echte papa is. Dat samen met de typische “Amai die heeft toch echt et neuzeke van den Dirk meegekregen”-one liners die bij mijn geboorte de revue zijn gepasseerd. Zo werd mij verteld doffis…
Er kan dan ook meteen een dikke vinger in de richting van de schuldige van mijn krullend haar gewezen worden, want jawel De Heer Van Bael heeft ook een stevige golf in het haar. Maar de essentie van de zaak was eigenlijk dat mijn pa en ik dus een beetje een raar verhaal is. Ups en downs in onze vader-dochter relatie wisselden elkaar voortdurend af met waarschijnlijk iets meer downs dan ups.
Na de dood van mama gaat een mens zich echter een paar dingen realiseren en dat maakt dat het contact toch iets is verbeterd. Dus kijk ik maar gewoon zoveel mogelijk door een roze bril en tracht ik al eens te lachen wanneer ik alweer een wacko “dit-is-weer-typisch-iets-voor-mijn-pa”-cadeau krijg.
Zo zijn reeds gepasseerd:
  • een doosje met 2 horloges (man + vrouw) gekocht van de neger in café ’t Lammeke
  • een doosje met 2 andere horloges (man + vrouw) gekocht van diezelfde neger in café ’t Lammeke
  • een doosje met 1 vrouwenhorloge en een ontbrekende mannenhorloge: oorsprong onduidelijk
  • kanten strings in een doos van 20, ik gok opnieuw op die neger van ’t Lammeke (kleine voetnoot: deze strings zijn NIET door mezelf gebruikt en bijgevolg in de spullenhulp beland)

Sinds gisteren mag ik aan mijn collectie wacko-papa-cadeau’s ook toevoegen:

  • een slangenleren mannenportefeuille, duidelijk gekocht van alweer diezelfde neger
  • een zwarte leren riem van een dubieus merk
  • een pallet kleren (ik spreek echt over min. 50 stuks) waarvan ik dan 5 stuks effectief heb meegenomen omdat het nu eenmaal not done was om niets mee te nemen

Ik vrees dat zijn cadeau-ideeën er niet beter op gaan worden dus denk ik dat de enige mogelijke optie, om mij te besparen van dergelijke dingen, is om de neger van ’t Lammeke op te sporen en hem vriendelijk te vragen om geen dingen meer aan mijn vaderfiguur te verkopen.

Mensen die mij kunnen helpen bij de opsporing mogen mij steeds contacteren!

vrijdag 18 januari 2008

Jeuj's en Boe's van de week

Jeuj:
  • Gisteren lekker gegeten in een Marokkaans restaurantje, gezelligheid troef en heerlijke tapas! En ook mooie lampaderkes die ik maar wat graag in mijn hal wil hangen!
  • het regent al 2 dagen, maar ik heb mijn haar bewust in de krul waardoor ik niet lastig wordt wegens ontkrult haar dat in de krul schiet! Krullige krul krul krul!
  • Ik heb gisterenmorgen koffiekoekjes gegeten omdat ik was vergeten yoghurt voor mijn ontbijt mee te nemen van de winkel. Eerlijk? Het kwam mij wel goed uit…

Boe:

  • Ik heb deze week mijn initiatief spinning voorlopig on hold moeten zetten wegens vermoeidheid. En dat is een echt excuus en niet alsof!
  • Eveneens voornemen “yoga elke week” is in week 2 de mist in gegaan wegens langsgaan bij zieke vriendin en daarna lekker eten in Marokkaans restaurant met andere niet-zieke vriendin. Maar ik heb wat aan de buikademhaling gewerkt en enige cobra oefeningen op mijn tapijt gedaan.
  • Ik heb al 2 dagen geen muesliontbijt gegeten omdat ik vergeten ben yoghurt te gaan halen...
  • Er verschijnen zoveel negatieve recensies over Into the Wild. Ligt er dan iets aan mijn perceptie van films of is gewoon de rest van de wereld fout?

Njah…

maandag 14 januari 2008

Into the wild

Normaal doe ik niet aan het bespreken van films, maar gisteren heb ik een film gezien die voor mijn part, aan dit prille begin van het jaar, al een grote kanshebber is voor mijn persoonlijke beste film van dit jaar.
Bij deze wil ik u daar niet van besparen omdat ik vind dat u deze film zeker niet mag missen...
Wanneer quotes zoals
"I read somewhere... how important it is in life not necessarily to be strong... but to feel strong"
de revue passeren, dan maak ik al een kleine “jeuj” vanuit mijn cinemastoel. U moet het toch met mij eens zijn dat dit wel van een hoger niveau dan “I’ll be back” of “Luke… kchhchh… I am your father… kchch…” getuigd.

Maar wanneer je een quote zoals de volgende lanceert, dan verdien je mijn eindeloze respect en… ben ik zoet voor enkele slapeloze nachten en uren staren in het niets om al dit moois en confronterends te verwerken.

"So many people live within unhappy circumstances and yet will not take the initiative to change their situation because they are conditioned to a life of security, conformity, and conservatism, all of which may appear to give one peace of mind, but in reality nothing is more dangerous to the adventurous spirit within a man than a secure future. The very basic core of a man's living spirit is his passion for adventure. The joy of life comes from our encounters with new experiences, and hence there is no greater joy than to have an endlessly changing horizon, for each day to have a new and different sun."

Oh en met dank aan Emile Hirsch voor zijn wild-look met sexy baard, want een sterke film is toch nog net iets fijner om naar te kijken als er knap manvolk over het scherm verloren loopt.

woensdag 9 januari 2008

Spinning: gefiets en gezweet!


Ik ben begonnen aan alweer een goed voornemen voor dit jaar: sport. Misschien was ik wat overmoedig of wou ik gewoon deze keer echt iets aan mijn conditie doen of misschien dat ik in een naïeve bui vond dat ik moest bewijzen dat ik wél stevig kan sporten en dat dan ook direct in praktijk wou omzetten. De juiste drijfveer over het waarom blijft mij eerder onbekend, maar het is spinning geworden.

Spinning dus. En qua stevig sporten kan dat wel tellen!
Ik weet niet of u juist weet wat spinning inhoud, vandaar toch een klein Van Dale’ke: spin·ning (dev): sport waarbij men met een instructeur in groepsverband op hometrainers fietst.
De uitleg van Wikipedia sluit echter meer aan bij de waarheid: “Spinning is staand of zittend fietsen op een speciale hometrainer en op de maat van de muziek zich in het zweet werken van de deelnemers onder leiding van een instructeur in de fitnesscentra”.
Afgezien van het feit dat ik fysiek niet in staat ben om daadwerkelijk te zweten, heb ik wel serieus gepuft en als ik zou kunnen zweten, had ik dat serieus gedaan ook!
De instructeur was de stereotiepe wielrenner van rond de 45, stevig kalend en met een sappig Heists accent. De gemiddelde leeftijd van de medespinners lag idem dito rond de 45, wat mij helemaal niet stoorde, gezien het tempo daardoor aanvaardbaarder lag dan dat met viriele twintigers zou zijn. En gezien mijn fysiek vermogen zich waarschijnlijk wel rond de 40 bevind, schaar ik mij dus zonder verpinken achter deze groep.
Binnenkort scheur ik per velo voorbij uw deur en…
Neen laten we het eerlijk houden, ik zal NOOIT al scheurend per velo voorbij uw deur rijden en nog minder in strakke wielrennersbroek. Jammer aan allen die zich dat nu aan het visualiseren zijn, it’s not going to happen!

donderdag 3 januari 2008

Bounty!

Ik wil toch nog even terugkomen op een uitstapje van mijnentwege een paar weken geleden. Een beetje postdatum, maar daarom niet minder het vermelden waard.
Mijn voornemen om de wijde wereld te zien is dus reeds vóór het nieuwe jaar ingezet en laat ik duidelijk wezen dat ik dat helemaal te gek vind.
Een paar weken geleden ben ik de Dominicaanse Republiek onveilig gaan maken. Het was weliswaar voor de job, maar op eigen initiatief zou ik toch nooit naar zo’n bestemming trekken.
De Dominicaanse dus, land van hoge vochtigheidsgraad met kroezelhaar tot gevolg, van bountystranden vol zandvlooien die zorgen voor nooit ervaren jeuk en van kakkerlakken in de douche tot mishandelde straathonden langs de kant van de weg.
Een huwelijksreisbestemming dacht u? Als u van all-in hotels met verplicht blauwe bandje rond de pols en een vierkante meter strand voor jezelf houdt wel ja.

Nu ja, u kan er natuurlijk niet omheen dat er idyllische plekjes te vinden zijn en dat de mensen er best wel vriendelijk zijn, dat de sterren er talrijk aan de hemel blinken en dat u er nooit last zal hebben van ijskoude voetjes.
Jeukende voetjes zijn daarentegen door de zand- en bedvlooien niet te vermijden. Enig medisch reisadvies over het meenemen van jeukverzachtende zalf is hier dus wel op zijn plek.
Indien u van plan zou zijn om een trip naar de Dominicaanse te ondernemen, heeft u bij deze in een notendop een mooi beeld van de pro’s en contra’s.
Maar ik kan in ieder geval niet ontkennen dat u er mooie kiekjes kan nemen! Al is onderstaande niet meegeleverd in uw volgende trip.