dinsdag 14 november 2006

Coober fucking Pedy - 4/11

Ik ben beland in het grootste “gat” dat een mens zich ook maar kan voorstellen. Als iemand dacht dat Zussemzichembolder een afgelegen gat was, wel dan, u zit grondig fout. Coober Pedy in South-Australia is de absolute nummer 1 op mijn “bezochte afgelegen gaten in mijn 21-jarig bestaan”lijstje. Ik zal u even kort schetsen wat voor leuks u op deze plek alsnog kan vinden:
1 maal per week komt er een vrachtwagen met verse groenten en fruit, waar de hele 3000 hoofden tellende gemeenschap zich dan als aasgieren opstort. Na 3 dagen zit deze voorraad er weer volledig door, waardoor de conservenindustrie weer een lekkere stijging in omzet ziet verschijnen.
Opaalmijnen, en bijgevolg miljoenen gaten in de grond van 15 meter diep. Er staan dan van die geweldig grappige bordjes langs de kant van de weg met de boodschap: “Do not walk backwards” en dan een icoontje van een mannetje dat in een put valt. Hilarisch gewoon.
Ondergrondse huizen waarvan de bewoners een ganse dag onder de grond leven, om dan ’s avonds volledig fout in de drank te vliegen in de lokale Underground Bar. Ik heb me daar overigens een breuk gelachen want die underground-people blijven gewoon beter onder de grond steken want ze zien er gewoon echt niet uit.
Aboriginals die je meermaals per dag in één of ander mysterieus taaltje uitschelden. Volgens mij heb ik ondertussen al een stuk of 500 Abovloeken over me heen gekregen. Maar liever dat dan zelf een lokale Abo te zijn, die mensen doen namelijk niets anders dan drinken en petrol-sniffing. Men raadt iedereen daar trouwens aan om diezel te tanken, omdat ze anders wel eens aan je auto zouden kunnen zitten.
Een golfclub. Jawel, in Coober fucking Pedy, in the middle of nowhere, heeft 1 of andere snuggere slimmerd het in zijn hoofd gehaald om een golfclub in de woestijn op te richten. Fantastisch gewoon. Dan moet je op de green gaan staan om je balletje te slaan, maar in sé sta je op 150 hectare woestijnzand…
U ziet het, Coober Pedy is een absoluut hoogtepunt in mijn Australië-avontuur. Ik heb me zelfs een totaal foute en fake opaal laten aansmeren. Maar aan dit zo foute dorp moest gewoon een souvenir hangen. Een local vertelde trouwens dat er maar 3 redenen zijn waarom mensen in dit gat willen wonen en werken. Of ze zijn verplicht om hier te werken, zoals politie, ziekenhuis enz., of ze zijn hier geboren en moeten echt hard werken om hier nog maar te kunnen blijven wonen, of je hebt ergens in de wereld een serieus strafblad en zoekt een schuilhol in the middle of nowhere…

Trivial voor beginners - 7/11

Voor de eerste keer in heel deze Australië-rit, heb ik gisteren languit aan het zwembad gelegen met de obligatoire Tequila Sunrise in m’n ene hand en een boekje in de andere. 4 uurtjes heb ik de rol van genietende toerist op mij kunnen nemen en het was zálig! Een mens gaat hier zo genieten van zulke stomme momenten. Helaas sta ik vandaag met m’n Adidasjes weer leukweg in de kamelenstront rond te hotsen. Kamelenstront die eigenlijk afkomstig is van een dromedaris want al de herkauwende beesten hier hebben maar 1 bult. Nu heb ik er persoonlijk geen problemen mee dat deze Camelfarm als toeristische plek wordt uitgebuit, maar dat ik de enige persoon op deze Camelfarm lijk die zich vragen stelt bij de aanwezigheid van dromedarissen op een Camelfarm, dat kan mijn koppie toch niet helemaal snappen. Bovendien heb ik een verschrikkelijk interessante tip voor de kwisfanaten onder ons. Gisterenavond was ik in één of andere lokale tent “Jim’s place” en die eigenaar, Jim weliswaar, had een dingo. Niet zomaar een dingo, neej neej. Een zingende dingo. Jim haalt dan doodleuk iemand vanachter zijn bord met eten weg, en die mag dan op een piano beginnen tokkelen. Vervolgens springt de dingo op de piano en begint een potje te zingen. Nu ja eerder wat wauwelen op de muziek. Je houdt het dus niet voor mogelijk wat een mens hier allemaal als entertainment krijgt voorgeschoteld. Blijkbaar kwam de Trivial Persuit-man hier per toeval voorbij en keek hij vol ongeloof naar Dinky the singing dingo en dacht hij, nou, laat ik voor de 20e verjaardag van Trivial eens een vraag stellen over dit geweldige beest.Ik denk dat ik ook graag bij het clubje van de Trivial-spotters wil horen. Volgens mij ken ik nog wel een adresje met een hoelahoepende grasparkiet…

Encouter with a frog

We zijn alweer naar de volgende plek doorgereisd en hebben het droge en zanderige woestijnklimaat ingeruild voor een heet en vochtig tropisch klimaat. We blijven 4 dagen in Katherine, alwaar de gecko's en kikkers vrolijk in mijn badkamer vertoeven. En dat heb ik geweten ook... Na een lange draaidag kwam ik toe in mijn cabin, helemaal klaar voor een douche want bij temeraturen van 40 graden zweet je je al te pletter als je nog maar je sleutel in het deurslot steekt. Ik begaf mij dus naar de badkamer, die zich in een kot achter mijn cabin bevindt. Ik begon mij rustig uit te kleden, mij nog steeds van geen enkel kwaad bewust. Totdat ik mijn douchegordijn wou dicht trekken. Bovenop de bekadering van bovenstaande zat een kikker mij vrolijk en breedlachend aan te kijken. Ik kan u eerlijk waar zeggen dat ik mij rotschrok! Ik heb persoonlijk weinig of toch geen erg groot probleem met kikkers, maar als ze mij van bovenuit liggen aan te staren terwijl ik in mijn nakie klaar sta om te dochen, dan voel ik mij toch wel enigsinds ongemakkelijk. Heel even nog flitste het sprookje van de kikker en de prins door mijn hoofd, maar uiteindelijk leek het mij een verstandiger idee om het glurende slijmerige beest te verjagen in plaats van te kussen. Ik heb hem dan maar met een bezemsteel liggen porren tot ie weg was, maar ik heb geen seconde meer met een gerust hart gedoucht uit angst dat hij met één of ander schijnmanoeuver weer op de proppen zou komen en al luid kwakend op mijn schouder zou springen. Sindsdien sluip ik steeds mijn badkamer binnen en lig ik paranoïde rond me heen te kijken als ik naar het toilet moet omdat ik ieder moment weer één van mijn groene vriendjes verwacht. Ik moet eerlijk toegeven dat ik Kermit op beeld er stukken sympathieker vind uitzien...