woensdag 19 juli 2006

Me, myself and de italiaanse bodygard

Het is weer deftige komkommertijd, en zo ook in mijn momenteel niet zo avontuurlijke blog. Er staan geen kerels met spierbundels en bruin warrig haar met liefdesverklaringen voor mijn appartementsdeur en ik krijg ook geen uitnodigingen voor hippe zwembadfeestjes. Af en toe loop ik op het werk eens één of andere bekendeling tegen. Zo botste ik gisteren bijna op Gène Bervoets. Ik dacht Argh! Welke zot waagt het mij te verblinden met zijn diamanten oorbel? Maar meer noemenswaardigs dan het ontmoeten van mannen in hun penopauze is er ook weer niet gebeurt. Wel zijn er sterke argumenten om te beginnen aan het co-schrijven van een real-life Sex and the City-achtig boek. We zijn ervan overtuigd dat zoiets moet verkopen, er zijn immers duizenden vrouwen die niets liever doen dan hun gal spouwen over het mannelijke geslacht tijdens nachtelijke gesprekken met een theeke terwijl ze verzonken in duistere gedachten lurken aan hun zoveelste sigaret. Het doet de kassa rinkelen en ik zie mezelf al handtekeningen uitdelen op onze tournee doorheen de States met horden fans achter ons aan waardoor 2 bodyguards ons moeten beschermen van al die mania. Zo zal ik dan sympathie opwekken bij Johnny Depp en hem geweldig charmeren met mijn spring-in’t-veld-attitude. Hij zou voor mij een jacht kopen waar we dan een wereldreis mee zouden makenen duizenden vrouwelijke Johnny Depp-lovers zouden dan ongelooflijk jaloers zijn en mij dreigbrieven sturen waar mijn bodyguard, die eigenlijk van de Italiaanse maffia is, dan komaf mee zou maken. Of ik kan ook gewoon voor de zoveelste keer deze week een terrasje gaan doen en mijn hoofd breken over of ik nou een Ice Tea zou nemen of toch maar een cola…

dinsdag 18 juli 2006

Over afgunst en vreemdgaan

Ik heb u mijn afgunst tegenover Tom Boonen reeds meerdere malen duidelijk gemaakt, maar momenteel gaat deze afgunst verder dan ooit! Het mag hier dan ook gezegd zijn dat ik duidelijk beschik over een pak mensenkennis aangezien mijn wantrouwen jegens zijn belachelijk persoontje helemáál niet ongegrond was! Mijn goede, en zeer betrouwbare bron, houdt mij namelijk zeer goed op de hoogte vanuit de Tour de France en het mag hier dan ook duidelijk zijn dat ik als gediplomeerde journalistiekeling mijn informatie uit eerste hand verkrijg (dubbel gecheckt enal) en er niet valt te twijfelen aan het waarheidsgehalte ervan. Zo vernam ik dat desbetreffende renner eigenlijk een klein geil ventje is. Tommeke tommeke tommeke, wat doet ge nu… Zo probeert hij menig jong vrouwvolk dat zich op de Tour bevind in zijn hotelkamer te krijgen. En dat op tijden waarbij de renners normalmente zich al lang in hun beddeken moeten bevinden. En de vlaamse sportwereld zich maar afvragen waarom hij minder goed presteert… Nou ja… Het zullen slechte hostessen zijn dit jaar…Het boezemt me wel wat angst in want het lijkt alsof half de wereld vreemd gaat. Mensen lijken het niet meer normaal te vinden om gewoon blij te zijn met wat ze hebben. Willen altijd maar meer en iets anders, verfrissend en vernieuwend. In plaats van gewoon gelukkig te zijn met wat er voor hun neus staat. Want newsflash, nieuwigheid verdwijnt vaak even snel als die gekomen is en de dagelijkse sleur loert steeds weer om de hoek. Ik, als klassieke tegendraadseling, ben er dan ook van overtuigd dat geluk je op de meest onverwachte momenten overvalt…Trouwens, misschien dat ik me vanaf vrijdag ook een weekend op de Tour bevind. Ik laat u zeker en vast weten of el sperzieboon tegen het lijf heb gelopen.