maandag 26 juni 2006

Het hongerige Homer Simpson leven

Nou nou het werkleven is erg nadelig voor deze immer interessante avontuurlijke en spannende blog! Zo kom ik meestal om half 7 ’s avonds thuis, stort ik mij op het avondeten als een hongerige buldog, plof ik mij Homer Simpson-gewijs in mijn zetel om daar gedurende 2 à 3 uur niet meer uit te komen en sleep ik mezelf rond half 11 plichtsbewust naar mijn bedje om daar al kwijlend de nacht door te komen.U ziet, weinig tijd dus voor mijn geliefde blog… Gelukkig vind ik hier en daar wel een gaatje om u te blijven entertainen.Verder loopt alles goed in mijn nieuwe werkleven. Ik ben ondertussen een researchwonder aan het worden, al ben ik eigenlijk aangenomen voor productie. Verder vind ik VT4 ook helemaal niet meer sympathiek omdat zij ofwel niet reageren, ofwel deadlines niet respecteren ofwel ze gewoon doodleuk verleggen nádat je al je mensen hebt gecontacteerd. Ach ja, dat hoort er allemaal wel bij zeker? Zo kan ik leesvoer blijven aanbieden! Ik wil u ook niet onthouden van het feit dat ik vrijdag Frank Deboosere in real life ben tegengekomen en ik eigenlijk spontaan wou roepen: “Hey Frank, hoe zit da met da weer joeng?” Doch enig gezond verstaan en de manieren die mijn mammie mij heeft aangeleerd, hielden mij tegen. Voor de rest niest noemenswaardig te vertellen op deze druilerige maandag…

zaterdag 10 juni 2006

Eekhoorn zoekt hamster

Jawel, prijs uzelve gelukkig, loof de here, uw aller blogster heeft het helemaal overleefd! Bedankt aan mijn allerliefste grootmoeder voor het branden van haar noveenkaars, mijn redder sinds jaar en examendag. Al is mijn levenskwaliteit momenteel wel gezakt met 30% aangezien ik er momenteel bijloop als een hongerige hamster, amper een puddingetje naar binnengelepelt krijg en ik lijk te praten met een mond vol wat. Afgezien daarvan zie ik er de humor volledig van in en komen krantenannonces zoals eekhoorn zoekt hamster om samen een nootje te kraken, in mij op. Toch wil ik nogmaals onderstrepen dat u mij veel meer plezier zou doen met bakken ijsjes dan met nootjes die ik toch niet gekauwd krijg. De pijn en zwelling buiten beschouwing gehouden, stoort het mij nog het meest dat ik 3 dagen niet in de zon mag lopen. En dat met die hemels warme weer! Net nu de zon haar GPS tot in België heeft gevonden mag El Sophia het koele appartement niet uit... Maar volgende week zal ik de zee opzoeken, zeker weten, en geen kat of hamster die me daarvan zal weerhouden.

vrijdag 9 juni 2006

Gelieve geen "da goa allemoal wel meevalle"-comments te plaatsen

Vrienden, familieleden en stiekeme bloglezers, ik wil u allen nog even op een blogpost trakteren op mijn laatste dag met wijsheidstanden. Dezer namiddag zullen mijn 4 wijzende heidstanden steriel uit mijn mond verwijderd worden. Met verdoving enal... En God en Joost mogen weten dat ik niet zo gesteld ben op volledige verdoving. Vooral niet na de angstaanjagende beelden uit de Welnesskliniek waarbij één van de patiënten op kinderlijkerwijze kleuterliedjes begon te zingen en de meest onzinnige prietpraat begon te verkondigen tijdens de verdoving. En ik heb zo'n stiekem lichtblauw vermoeden dat ik dat beter niet doe als ze in mijn mond liggen te peuteren... Ook ben ik gewaarschuwd voor op kwijlender wijze uit de mond vloeiend bloed dat u haar volledig doet samenkroeten... Ick... Waarom kan er niet gewoon iemand vertellen, mo meisken da gad allemoal wel meevalle zelleu. Nee, instead krijg ik horrorverhalen over meisjes die binnengingen (in het ziekenhuis weliswaar) voor hun wijsheidstanden en nooit meer zijn teruggekeerd of meisjes die plotse zwellingen in de nekstreek krijgen tijdens de verdoving. Ik doe ook allang geen moeite meer om te proberen lachen met die belachelijke mopjes als "Mo meiske, ziet dadde nog ewa verstand overhoudt e!". Laat ik het hier nog eens dubbel en in vet onderstrepen dat ik er niet zo scheutig op ben om mijn wijsheidstanden te laten trekken. Mensen die mij willen steunen mogen morgen zaterdag steeds camionnen vol met ijsjes aanvoeren want dat is waarschijnlijk het enige dat ik zal kunnen eten. En ge moe nu ni afkome me das alleen vo de amandele e! Gun mij het pleziertje...