woensdag 8 maart 2006

Ik ga het zeggen zaki!

Vandaag keek ik licht verrast op toen ik plotsklaps ons aller Zaki door de gangen van het audiovisual bedrijf waar ik momenteel monteer, zag dwalen. Eerst dacht ik, welke enigsinds oudere, papperige man tracht hier wat in het decor te verdwijnen? Toen ik die man een tweede blik gunde ontdekte ik dat het prehistorie dj-wonder Zaki Dewaele was. Hoe zou het met mister Cijfers en Letters himself zijn, vroeg ik mezelf af? Nou, niet zo goed leek het mij, want ondanks de glimlach zag papa Soulwax er tamelijk vermoeid en afgeleefd uit...Wat ik na een maand stage wel heb ontdekt is dat er volgens mij een wereldmarkt te ontdekken valt voor instructieDVD's. De DVD waar ik momenteel met hart en ziel bloed zweet en tranen aan verlies, maakt een handleiding van 200 pagina's zelfs voor een minder begaafde nitwit peace of cake. Volgens mij is dit het gat in de markt! Je kan je perfect als productiehuis enkel en alleen maar bezig houden met het maken van instructieDVD's! Van broodrooster tot hoogtewerker, van ijscrusher tot plastieken kerstboom.Al de stress, frustraties en ongelooflijk saaie materie die het met zich meebrengt, probeer ik hier dan ook krampachtig te verstoppen. Zoals u merkt, slaag ik daar helaas niet helemaal in...

zondag 5 maart 2006

Gekwetste!

Geradbraakt! Alles wat gesitueerd is tussen mijn linkerteentje en mijn rechteroor doet bij elke beweging onnoemelijk veel pijn. Snowboarden is fijn. Als ik lach of hoest lijkt mijn rechterrib te verschuiven. Snowboarden is de max. Als ik zit, lijkt mijn achterste op grootmoeders wijze een goeie rammeling ontvangen te hebben. Snowboarden is ontspannend. Als ik één stap zet doet mijn rechterschouder pijn. Ach, vervloekt mezelf en mijn koppigheid! En toch moet en zal ik binnen 3 weken over de sneeuw deinen als een vrolijke losgelaten hinde. Helaas voorspel ik dat menig traan zal vloeien... Pijn of frustratie (naar alle waarschijnlijkheid gewoon beide) zal mijn vrouwelijke labiele emoties weer eens lekker door elkaar schudden! Wee mijn arme lieveling die mij steeds troosten zal! Maar ik tel de dagen wel af (de kruisjes op de kalender ontbreken nog net). Want ondanks de pijn en frustraties van gisteren ben ik er *toch wel trots, kin naar voor en grote glimlach verschijnt* in geslaagd om na 3 uur mijn eerste bochtjes te maken! Ik sta rechts voor en het was een front side bocht. Ofzoiets dergelijks toch, weet ik veel, ik snowboard nog maar 4 uur. U geeft er naar alle waarschijnlijkheid ook geen moer om. Das ook helemaal niet nodig! Glimlach gewoon even bij de gedachte dat ik het traag maar zeker onder de knie krijg. En als dat u niet lukt, denk dan gewoon even aan hoe al die valpartijen er moeten uitgezien hebben met mijn geweldige valfinesse.

donderdag 2 maart 2006

Over kabouters, sneeuw en insecten op sterk water

Gisteren sneeuwde het weer lekker! Als bakken bloemsuiker werd het uit de lucht gezeeft op ons belgenlandje dat klaarlag als een Brusselse wafel. Oké oké, dit is er zo ongeveer een kilometer over, maar toch vond ik dat de sneeuw hier even een kleine vermelding verdiende. Nog zo'n geweldige ontdekking is dat gisteren de zon scheen terwijl het sneeuwde, MAAR toch was er geen sneeuwboog te zien! En waarom niet? Waarom verdiend zon en regen er één en sneeuw en zon niet? Welke snuggere ziel kan mij hier een algemeen aanvaard antwoord op geven? Ik loop er namelijk al 2 volle dagen mee rond. De natuur lijkt er het geniepige plezier in te vinden om mij steeds over zulke nutteloze zaken het hoofd te laten breken! Of misschien had ik gewoon beter moeten opletten tijdens de educatieve biologielessen. Helaas is mijn interesse daarin voor eens en voor altijd verdwenen sinds het ogenblik waarom er ratten werden gedissecteerd. Of misschien was het wel het moment waarop we al dwalend door de gangen plots potten met insecten en slangen op sterk water ontdekten. Neenee, biologie heeft me nooit erg kunnen bekoren. Gelukkig ben ik van dat vak al sinds lange tijd gered, helaas blijf ik daardoor zitten met mijn natuurkundige vragen. Maar volgens mij kunnen de kaboutertjes geen sneeuwboog maken omdat het dan te koud is aan hun oortjes en ze liever warme melk drinken in hun paddestoeltjes.