maandag 16 februari 2015

Wok around the clock #boostyourpositivity

De week begint al goed met het inhalen van de #boostyourpositivity post van vorige week.
Mijn wederhelft zat in het buitenland waardoor de zorg voor Lars voorrang kreeg op al de rest, uiteraard.
Echt, mijn eindeloos respect voor éénoudergezinnen. Om de paar weken moet ik het alleen zien te doen en telkens opnieuw ben ik na die week compleet uitgeput.
Het is op zo'n momenten dat ik ongelooflijk blij ben dat ik kan teruggrijpen naar een paar snelle en eenvoudige gerechtjes zodat ik niet aan de diepvrieslasagne of bouletten van frituur Eddy moet.

Sinds mijn bevalling probeer ik consequent vers te koken om van mijn zwangerschapskilo's af te geraken, zelfs wanneer ik eigenlijk de tijd niet heb.

Als het op snel en gezond aankomt dan is de wokpan sowieso mijn beste vriend.
Vaak loop ik gewoon snel de winkel binnen, rits een pak of 2 wokgroenten uit de koeltoog, een kippenbil of kalkoenfilet en hopla, eten binnen de 5 minuten.
Ik vind het vooral ook fijn dat je kan variëren met de smaak; curry, zoetzuur, woksaus, de mogelijkheden zijn eindeloos. Het zou de eerste keer niet zijn dat ik 3 dagen na elkaar om 20u30 de wokpan nog bovenhaal om toch nog snel iets te eten.
Om het toch allemaal wat specialer te maken, eet ik mijn wok tegenwoordig met stokjes uit een kommetje. Zo wordt het avondeten niet alleen snel, maar ook minder saai!

Een ander topgerecht uit mijn snelle keuken, weliswaar iets minder gezond, is mijn pasta met ijskastrestjes. Oorspronkelijk ontstaan uit luiheid, maar ondertussen een vaste waarde in mijn rap-klaar-receptenboek. In het weekend koop ik vaak een courgette, aubergine of paprika, zelfs als ik niet meteen een gerecht in mijn hoofd heb. Ik weet namelijk dat ik die groenten altijd wel kwijt geraak in een rapklaar pasta.
Het blijft echt simpel:

  • pasta koken (eender welke, maar ik geef de voorkeur aan kleurrijke vormpjes)
  • stoof een ui en eender welke groenten (paprika, aubergine, courgette, champignons, raapjes, …) in de wok
  • beetje look erbij (ik heb altijd lookpoeder in huis)
  • kruiden met peper, zout, curry of kurkuma
  • room erbij & eventueel rucola of spinazie als je dat nog over zou hebben, zelfs zongedroogde tomaten kunnen er perfect bij!
  • kaas toevoegen

Om mijn pasta net dat ietsje meer te geven, doe ik quasi altijd een pastabouillonblokje bij mijn water.
Extra smaakboost door een kleine ingreep!

Als dessert ben ik een grote fan van de luie wijven brownies van Dr. Oetker. Ingrediënten in een kom gooien, keer roeren en hop in de oven. Geen gedoe met afwegen, gewoon alles bij elkaar kieperen en binnen het half uur heb je een topdessert.

Dat doet mij eraan denken dat ik dringend eens ga zondigen met de Dr. Oetker brownies. Het leven is meer dan afvallen alleen he.

woensdag 4 februari 2015

Brief aan een tienermeisje #boostyourpositivity

Voor #boostyourpositivity schrijf ik deze week een brief aan mijn jongere zelf, want alles komt altijd goed. Hoe hopeloos het soms ook lijkt.


Dag lieve Fieke,

Je was een redelijk gelukkig kind. Een lieve familie, goeie vriendinnetjes, een mama die er altijd voor je was. Of zo leek het in ieder geval toch omdat ze halftijds werkte en ze daardoor thuis was op de momenten dat je van school kwam. Heerlijk vond je dat, thuiskomen in een huis dat naar verse soep rook.

Je stelde je eigenlijk weinig vragen bij de gang van zaken omdat je opgroeide in een situatie die voor jou normaal leek.
Het was pas toen je je vriendinnetjes zag met hun ouders en zij jou vragen begonnen te stellen, dat je gedwongen werd om na te denken over een situatie die nooit eerder vragen had opgeroepen. Of een situatie die je misschien probeert te verdringen.

Je zal het moeilijk krijgen, meisje.
Niet alleen met je papa, maar ook met jezelf.

Lieve Fieke, je zal snel beseffen dat rebelsheid niet jouw ding is. Maar zie dat niet als een verlies. Jij bent geen rebel en je zal het nooit zijn. Ik wou dan ook dat ik je rebelse fase - hoe klein ze ook zal zijn - kon sturen. De grenzen die je zal aftasten omdat het de enige manier is waarop je je vragen hardop kan stellen, zullen je geen voldoening schenken. Je zal er ook niet zoveel uit leren.
Integendeel. Je zal zware confrontaties aangaan die je achteraf zullen blijven achtervolgen, ironisch genoeg met angst voor confrontaties en conflicten.

Verlies jezelf niet lieve Fieke. Je zal dat litteken voor de rest van je leven meedragen.
Wees extra lief voor je mama. Zij heeft het ook moeilijk, maar steunt meer op jou dan je op dat moment beseft. Laat haar steunen. 
Ervaar het niet als overbezorgdheid. 
Knuffel haar zoveel je kan.
Op een dag, niet zo heel ver weg, zal jij haar moeten steunen. Meer dan je nu kan beseffen en de tijd waarin je het plots moet beseffen, zal te kort zijn. Geniet van de tijd die jullie hebben nu, wordt je daar bewust van. Dat is echt een heel belangrijke tip, geloof mij, want haar verliezen zal je wereld op zijn kop zetten.

Maar, zoals ze zeggen: na de magere jaren, komen de vette jaren.
Ook jij zal dat ondervinden.

Lief onzeker meisje, weet dat je pijn zal overgaan en dat je niet alleen bent, ook al zijn er geen broers of zussen. 
Het litteken van die tijd zal verzorgd worden met een pleister van liefde. Je zal letterlijk je grenzen verleggen en landen en plaatsen bezoeken die je nooit voor mogelijk had gehouden. Je zal groeien.
Je zal dat doen met een lieve partner die een lichte rebelsheid over zich heeft. Wat voor jou niet werkte, zal samen met jou wel perfect samenvallen.

Alles heelt, lieve Fieke.
Luister, steun en geef steun. Dat zullen je sterktes worden.
Maar verlies nooit jezelf. Dat is iets waar je heel je leven over zal moeten waken.
Zoek aarding, loop op blote voeten door het gras, staar zo lang in het vuur dat je zorgen uitgerookt worden en de basis weer duidelijk wordt. 
Je weet nooit wanneer iemand uit je leven verdwijnt. Durf de confrontatie aangaan op een zachte manier. Op jouw manier. Zelfs met je papa zal het op die manier ook goed komen. Wees mild.
Je bent sterker dan je denkt.

Kus,

Fie

zaterdag 17 januari 2015

Eenvoudige tips om gewicht te verliezen

Ha die zwangerschapskilo's. Tijdens mijn zwangerschap dacht ik: "Na de bevalling ben ik die wel kwijt". Helaas, de realiteit bleek iets hardnekkiger te blijven plakken.
Toch bleek ik met een paar bewuste kleine ingrepen in mijn eetpatroon makkelijk 4 kilo kwijt te geraken.

Eerst: De cijfers in het kort.
Ik kwam tijdens mijn zwangerschap 12 kg bij.
Volgens UZ Leuven is dat een normale gewichtstoename. Uiteraard bestaat die toename uit meer dan vet alleen:
© UZ Leuven
Volgens deze grafiek zou je 3,5kg vet overhouden aan een zwangerschap. Bij mij waren dat er 6, awoert!
Ik wist dat ik die kilo's niet alleen kwijt zou geraken en dat er een plan moest opgesteld worden, zelfkennis is tenslotte het begin van alles.
Ik koos voor Bodystyling omdat daar een combinatie van bewegen en diëten goed opgevolgd wordt, maar er hangt helaas wel een prijskaartje aan vast.
Van de diëtiste leerde ik echter dat je met een paar eenvoudige ingrepen in je eetpatroon, je van die paar kilo's af kan geraken zonder dat je honger moet lijden of diep in je portefeuille moet graaien.

5 eenvoudige ingrepen in je eetpatroon die je gewicht ten goede komen:

1. Water
Het blijft één van de belangrijkste, maar ook eenvoudigste ingrepen. Drink water in plaats van frisdrank en drink het veel! Water bevat 0 calorieën, daar kunnen maar weinig frisdranken tegenop. Oh en alcohol breng je ook maar best terug tot een minimum.

2. Chocomelk
Chocomelk? Jawel, chocomelk. Wanneer je 's avonds nog zin hebt in een late night snack, probeer dan eens een warme chocomelk te drinken. Maarrrr, kies voor de "light" variant: cacaopoeder + magere melk of light soja melk. Het spreekt voor zich dat een stuk chocola smelten in volle melk niet the way to go is, idem voor voorverpakte chocomelkskes. Comfort food  skinny food, helaas!
De chocomelk zal je een verzadigd gevoel geven én je hebt toch het gevoel dat je jezelf mag verwennen met iets zoets.
Hou het uiteraard bij 1 tas want cacao bevat wel suiker, maar in vergelijking met die zak chips of dat pak koeken dat je anders zou binnenspelen, is het een beter alternatief.

3. Soep, soep en nog eens soep
Verse soep is de beste vriend van wie een paar kilo's wil afvallen.
Vervang je broodmaaltijd 's middags of 's avonds met een groot bord verse soep. Groenten is het enige dat je zonder rem mag eten en een groot bord soep vult je maag al makkelijk voor de helft.
Eet er wel nog 2 sneetjes donker brood met mager beleg bij zodat je zeker verzadigd bent.

4. Tussendoortjes
Dit lijkt een vreemde tip, maar ik heb zelf ondervonden dat het werkt.
Ik at soms van 08u tot 13u niets tussen mijn ontbijt en lunch, maar dan kon ik in de namiddag of avond plots een serieus hongergevoel krijgen waardoor ik ging snoepen of extra veel boterhammen of aardappelen ging eten.
De truuk is om je stofwisseling overdag aan de gang te houden en om de 2,5u iets te eten. Op die manier ga je je niet overeten en blijf je het hongergevoel voor.
Kies wel gezonde tussendoortjes: een stuk fruit, een rijstwafel, maar ook een koekje mag als de calorieën beperkt blijven.
De regel is: Ontbijt - tussendoortje - lunch - tussendoortje - avondmaal
Je ziet het goed, na je avondmaal zou je in principe niets meer mogen eten. Kan je toch echt niet weerstaan, ga dan voor chocomelk, worteltjes of 1 rijstkoek.

5. Beperk deegwaren en gehakt
Dit waren voor mij de moeilijkste zaken om aan mijn eetpatroon te veranderen. I sure love me some pasta! En gehakt ging bij ons ook behoorlijk vlotjes binnen.
Plots besefte ik dat we soms wel 2 à 3 keer in de week gehakt aten (bv. spaghetti bolognaise op maandag, boomstammetjes op donderdag en balletjes in tomatensaus op zondag), idem voor deegwaren (bv. spaghetti bolognaise op maandag, couscous op woensdag en risotto op vrijdag) en dat zijn echt boosdoeners.
Ik heb mezelf verplicht om slechts 1 keer in de week gehakt of deegwaren te eten. Soms bak ik voor mezelf een mager stukje vlees (kip, kalkoen, steak,…) terwijl mijn lief smakelijk aan de boomstammetjes zit. Het is niet anders, een mens moet er iets voor over hebben.


Als je deze tips gedurende een 3-tal maanden consequent volgt, verlies je gegarandeerd een paar kilo's.
Wees dus realistisch, verwacht niet dat je op 2 weken al je kilo's kwijt bent. Stel jezelf wel een "deadline" waar je naartoe wil werken. 3 maanden voor 4 kilo's is haalbaar als je er echt voor gaat.
Verwacht ook niet dat je hiermee 10kg kwijt zal geraken.
Deze tips zijn ondertussen ingebakken in mijn systeem, maar ik durf af en toe wel eens zondigen. Dat is ook niet erg, zolang je er maar bewust van bent en de volgende dag probeert te compenseren.

Ik heb nog 2 kilo's te gaan, jullie nog eenvoudige tips in de aanbieding toevallig?

maandag 12 januari 2015

Back 2 work/crèche life

De eerste werkweek/crècheweek. Ik had er wel zin in.
Dat mijn lief in het buitenland zat net in de eerste week dat ik moest gaan werken en Lars naar de crèche moest, zou nog wel meevallen dacht ik.
Het zou nog vaker gebeuren, dus waarom niet meteen door de zure appel heen bijten. En achteraf zou het allemaal wel meevallen, ik zou dat wel zien.

Of niet he.

Op dag één van Lars zijn bestaan als crèchekind, kon ik al meteen de crèche afbellen en de grootouders inschakelen.
Een reutelend kind, snot, hoesten, een slechte nacht, ik kon mijn werkweek al meteen starten met wat slaaptekort.
En zo ging de week eigenlijk verder op hetzelfde elan, met enige extraatje dat mijn slaaptekort een absoluut dieptepunt bereikte en dat ik moest toegeven dat ik na 3 maanden thuis dat werkritme echt niet meer gewoon was.
Tegen woensdag was ik doodop en zelf ook zwaar verkouden.
Oh, en had ik al gezegd dat mijn lief in het buitenland zat? Parijs meerbepaald. Juist, net in die week. Van timing gesproken.

Vandaag ging Larsje zijn tweede eerste crècheweek van start en hopla, dat kind heeft het geweldig gedaan. Mijn moederhart werd week van fierheid toen ik hem 's avonds ging ophalen en de verzorgster wist te vertellen dat hij zo geweldig braaf was geweest.
Ik denk dat we kunnen gerust zijn. Het komt helemaal goed met dat kind van ons.

dinsdag 30 december 2014

Plog: Een gewone dag tijdens moederschapsrust

08u: Ik word gewekt door het lawaai van een duimzuigend kindje. Helaas.
Ik kan niet goed verdragen dat Lars op zijn duim zuigt want ik ben bang dat hij dat zo moeilijk zal afleren. Los daarvan, wakker worden en dan naar dit kereltje kunnen kijken: I die.

09u: Het kind is gevoed, tijd om zelf te ontbijten. Een kom muesli met yoghurt, een koffie en 1 pagina weekendkrant. Ik had pech, het was juist een blad over het leven van Leo Tindemans en dat vond ik niet super interessant. Ik heb voor kerst een abonnement op de vrijdag & weekendkrant gekregen, dus ik maak er een punt van om mijn hele krant uit te lezen (met uitzondering van de sport, oeps).
En slechts 1 pagina want met een kind in huis blijkt rustig ontbijten, een tas koffie drinken én op je gemak de krant lezen, teveel gevraagd.

09u35: Flesjes steriliseren. Eindeloos veel flesjes steriliseren. Om de 4 voedingen sta je daar weer flesjes uit te kuisen. Ik moet me dringend eens wat flesjes bijkopen gewoon om mezelf wat sterilisatierust te gunnen!


09u45: Guilty pleasure: Sudoku op het toilet...

10u30: Lars droppen bij de schoonouders, zij hebben niet liever en dan kan ik even wat dingen doen zonder me een breuk te moeten heffen aan die stomme maxi-cosi.

11u: Bodystyling! Want die zwangerschapskilo's verdwijnen blijkbaar niet vanzelf. Helaas.
Slechts nieuws daar trouwens want na de kerstfeestjes was ik weer een paar gram bijgekomen. En ik draag nog steeds mijn zwangerschapsbroeken omdat ik niet meer in mijn oude broeken pas, boehoe!
Ik ben bang dat de dag dat ik terug in een broek kan met maat 38, nooit meer zal komen.
Maar toch werk ik proper mijn oefeningen af, ahja want das toch beter dan niets en oudjaar moet er nog aankomen!

12u45: Rap even langs de Lidl passeren want anders geraak ik de parking niet af zonder uitrijticket.

13u15: Direct herpakken die handel en een grote sla als middagmaal!

14u: Van de gelegenheid gebruik maken om even alleen naar de winkel te gaan want inkopen doen met een kind in een maxi-cosi is quasi onmogelijk. De kar ligt dan al vol met maxi-cosi en dan moet je nog maar beginnen winkelen! Serieus supermarkten, jullie voorzien dan wel parking voor ouders met jonge kinderen, maar over dat karrensysteem moeten jullie toch nog eens 2 keer nadenken hoor.

17u: Nog even langs het Kialapunt gepasseerd want mijn pakketje van The Insiders is toegekomen. Koffie uittesten, dat is me op het lijf geschreven. Ik begin het testen met een Lungo Elegante. Leek me wel gepast zo.

17u30: Boodschappen uitgeladen, kind eten gegeven en efkes neerploffen in de zetel mét… een koffie natuurlijk. 

18u00: Nog even een foto nemen van Pixel op de pooltafel voor één van de vorige posts rond een baby en een kat in huis. Hij lag eigenlijk mooi op het hoekje van de tafel te kijken naar Lars, maar de kat poseert liever wanneer de iphone bovenkomt.

19u: Het lief moet laat werken dus ik voorzie een potje eten voor 1. Groentjes met kip in de wok, zoetzure saus en sambal. Simpel, maar wel gezond, haja! Kwestie van de simpele kost wat op te waarderen gooi ik het in een kommetje en eet het met stokjes, instant happyness.

23u45: Lars heeft zijn laatste voeding gekregen en is klaar om de nacht in te gaan en lekker door te slapen tot 7u. Maar eerst nog een mini knuffelmomentje! Slaapzacht!

zondag 28 december 2014

Waarom Pixel Pixel werd

Speciaal voor wie zich afvroeg waarom onze kat de naam "Pixel" kreeg, dit filmpje!
Hij had een beetje last van "kapotte pixels" toen we hem vonden en dit is dan nog na 2 weken verzorgen.

En oh ja, ik trek blijkbaar gekke bekken naar katten op mijn schouder, bizarre geluiden krijgt u een gratis bij.

zaterdag 27 december 2014

Als de baby in huis is, danst de kat op tafel (maar niet in de wieg)

Als er iets was waar mijn schoonmoeder zich zorgen over maakte met de komst van de baby, was dat wel de aanwezigheid van een kat in ons huis.
Pixel is bijna 5 jaar geleden als vondeling ons huis binnen gestrompeld toen hij amper een paar weken oud was. Met flesjes melk en boterhammen hebben we hem perfect groot gekregen, maar aan dat te jong op straat komen, heeft hij toch een paar issues overgehouden. Zo is hij heel bang van vreemde mensen, veel lawaai en over het algemeen ook van kinderen.

Eerlijk gezegd wisten wij ook niet helemaal hoe dat juist zou gaan met een kat en een baby in huis.
Uiteindelijk blijft een kat toch minder voorspelbaar dan een hond en Pixel springt al eens graag ergens op of in, dus parkgewijs zou dat wel eens voor problemen kunnen zorgen.

We verdiepten ons op voorhand een beetje in de materie en leerden dat je voor de komst van de baby best al wat ballonnen of licht verfrommeld zilverpapier in de wieg of het park legt. Als je kat dan toch beslist om in het meubel te springen, dan springt hij op een ballon of stukje zilverpapier waardoor hij zo hard zal schrikken dat hij het nooit meer zal doen.
Dat is de theorie volgens de interwebs in ieder geval.

Een beetje opgefokt door de angst van de schoonouders hebben ook wij op voorhand een aantal stukken zilverpapier in het parkje gelegd. De eerste week wanneer de baby er was, legden we ze ook 's nachts weer in het park want je weet maar nooit wat zo'n beest 's nachts allemaal uitspookt.

Maar eerlijk gezegd hebben we nooit problemen gehad met Pixel en Lars.
Integendeel zelfs. Sinds Lars er is, is Pixel veel rustiger geworden. Hij durft zelfs kopjes vragen aan vreemd bezoek en doet al eens een occasionele toenadering naar een (rustig) kind.
Naar ons weten is hij nooit in het park gesprongen en hij lijkt daar ook niet meteen nog aanstalten voor te maken.
Hij kan wel zeer gefascineerd naar dat wezentje in het park liggen kijken vanop de tafel met de (meer dan) nodige kattenharen op de tafel als gevolg. Dat is dus eigenlijk het ergste dat er gebeurd is. Kattenhaar op de tafel.

Mijn familiehulpvrouwtje bevestigde trouwens dat zij in alle jaren dat zij al als familiehulp werkte, nog nooit gehoord had dat een kat effectief in een parkje met kind was gesprongen.

Niet te veel zorgen over maken dus wanneer je een kindje verwacht en je een kat in huis hebt.
Als de baby in huis is, danst de kat waarschijnlijk hoogstens op tafel. Maar dat is nog altijd beter dan in de wieg!

donderdag 25 december 2014

De eerlijke, maar hoopvolle post over verlies en nieuw leven

Zo. De eerste Kerst met Lars hebben we achter de rug.
Afgezien van het feit dat het kind net een "sprongetje" aan het maken is en daardoor iets zeurderig en hangeriger is dan anders, was dat een heel erg fijn gevoel.
En ook al kon hij zelf zijn kerstcadeau's nog niet openen, we konden toch al proeven van de totaal andere beleving van feestdagen met een kind erbij.
Dankbaar is denk ik een correcte omschrijving.
En het besef van geluk, dat ook. Misschien vooral dat ook.

Maar, het deed mij ook veel nadenken over verdriet en daar wou ik eigenlijk al even iets over kwijt.
Het geluk van mijn zwangerschap werd soms even overschaduwd door angst. En uiteraard is angst iets dat elke nieuwe mama ervaart bij het onbekende van een kind, maar mijn grootste angst zat in hoe ik dat zou overleven zonder de bijstand en raad van mijn eigen mama. Het gevoel om plots zelf mama te zijn en daar niet meer met mijn eigen mama over te kunnen praten.

Ik ben vaak bang geweest over hoe dat juist zou lopen en of dat geen emotionele rollercoaster zou worden. Ik heb het eerste jaar na haar dood in een behoorlijke knoop gelegen en mijn kind zou er zeker niet bij gebaat zijn als die vrouw zijn moeder zou worden.

Als ik nu terugkijk op de bevalling en de eerste 3 maanden, moet ik ietwat verrast toegeven dat het eigenlijk allemaal beter meeviel dan ik gevreesd had.
Natuurlijk miste ik het bewuste telefoontje naar mijn mama toen Lars geboren werd. En uiteraard besef ik elke keer dat ik mijn schoonmoeder vol liefde met Lars bezig zie, dat mijn mama dat minstens even hard zou gehad hebben. Dat ze zo trots zou geweest zijn op haar kleinzoon en fier op haar enige dochter. Dat ze overgelukkig zou geweest zijn en het kind zoveel had willen pakken dat wij haar waarschijnlijk ietwat streng tot orde hadden moeten roepen en we daar dan allemaal later om zouden lachen.
Of hoe fijn we het allebei zouden gevonden hebben dat zij bij ons thuis zou blijven slapen wanneer mijn lief een paar dagen naar het buitenland moest en ze zo eindeloos veel tijd met haar kleinkind zou kunnen doorbrengen.
Dat besef is er allemaal. De gemiste kansen en momenten zijn als kleine speldenprikken en ze zijn er wel degelijk. Ik probeer ze zo goed en zo kwaad mogelijk een plaats te geven.

Die keer dat mijn lief en ik voor het eerst met Larsje aan haar graf stonden, brak mijn hart heel even.
Een steen en een foto op de kast van een nooit ouder wordende oma, dat is wat mijn mama voor mijn kind zal zijn.
Voor hem is dat niet veel, maar ikzelf ben me in zijn plaats wel bewust van al die gemiste momenten.

Maar uiteindelijk duren die momenten nooit heel erg lang. Want de tijd om daarbij te blijven stilstaan wordt makkelijk doorbroken door de liefde en het positieve van dat kleine mannetje dat in het hier en nu bij ons is. En daarom is zijn aanwezigheid een cadeau.
Het is het beleven van een leven dat vooral focust op het geluk van dat kleine kindje in ons leven.
Wij zijn ons eigen gezinnetje nu. Met feestdagen die gul en liefdevol zijn voor en met hem. Hij zal nooit anders gekend hebben.

zondag 21 december 2014

Fielosophie ontkent haar werkstress nog even

Bijna 3 maanden jongens, zo oud is die baby van ons al!
Maandag gaat het kind zelfs al wennen in de crèche begot en in januari is het terug werkendag na 3 maanden rust (relatief natuurlijk in een babycontext).
Volgens het mevrouwtje van de crèche een problematische stap voor jonge mama's, maar voorlopig vind ik het allemaal nog prima.
We zullen binnen 2 weken nog eens klappen anders.

Vanaf januari gooi ik het werkgewijs trouwens even over een andere boeg. Ik blijf op hetzelfde schip, maar doe een "position switch".
De hardcore productie laat ik even voor wat het is en daarnaast ga ik ook 4/5 werken.
Overwerken zal bovendien ook niet meer tot de mogelijkheden behoren want de crèche sluit onverbiddelijk om 18u.
Ik verwacht daar nog de meeste stress over, zal ik wel op tijd in de crèche geraken voor sluitingsuur?
Alle respect en dankbaarheid voor het bestaan en werk van kinderdagverblijven en hun medewerkers, maar serieus, 18u is een verschrikkelijk moeilijk uur om je kind te gaan ophalen.

Maar goed, het zal zichzelf allemaal wel uitwijzen zeker.

Oh, en dan had ik het nog niet over mijn angst voor de nieuwe ochtendroutine en de tijdspanne daarvan. We zullen daar binnen 2 weken nog eens over klappen dan he.

zondag 30 november 2014

Fielosophie kan het amper geloven.

Vanmiddag danste ik met mijn zoon op Mia van Gorki.

Ik keek ernaar uit om Lars, als hij wat groter was, mee te nemen naar één van Gorki's tegendraadse optredens en om dan zo hard te dansen met hem dat hij de muziek van Gorki voor altijd aan gek dansen met mama zou verbinden.
Want ieder van ons heeft een sterke herinnering op of aan één van De Vos zijn nummers.

Ik zet je nummers alvast in mijn muzieklijstje voor Lars. Gek dansen zullen we, alleen nu met jou in de herinnering.

Wat een zonde.